2008 yılı hedeflerinizle aranız nasıl?
Arkadaşım ofisimdeki koltuÄŸa yarı dolu bir patates çuvalı gibi bıraktı kendini. Bıkkın ve tükenik bir yüz ifadesiyle tısladı: “Yine boÅŸa gitti 2 bin dolar!” Yeni yıl hedefi olarak kendisine koyduÄŸu saÄŸlıklı yaÅŸam ve 2008′de zayıflama mottolarının sonucu olarak yazıldığı spor salonuna yılbaşından beri sadece beÅŸ kez (ilk üçü ocak ayının ilk haftasında olmak üzere) gidebilmiÅŸti. Kendisini hedefe kilitlemek için yıllık olarak üye olmuÅŸ ve peÅŸin indiriminin cazibesine kapılıp 2 bin doları kuzu gibi bayılmıştı. AkÅŸamları yorgunluktan poposunu kaldıramıyor, sabahları da (her gece geç yattığı için ) uyanamıyordu.
Gidilemeyen spor salonlarında çok paralar yakmış biri olarak onu benden daha iyi kim anlayabilirdi ki? Hiç deÄŸilse ben, bir nebze akıllanmış ve kendime aylık ödemeler kabul eden salonlarını tercih eder olmuÅŸtum. Böylece hedeften döndüğümde kırılan kaşık, nispeten küçük oluyor, canımı daha az yakıyordu. AÄŸlamaklı haldeki arkadaşıma o sırada Ä°nternet’te okumakta olduÄŸum New York Times haberinden yola çıkarak aklıma gelen en yaratıcı tavsiyede bulundum: Kendine düzenli spor yapan ve çok zayıf arkadaÅŸlar edin! Çünkü habere göre obezite bulaşıcıydı ve arkadaşı ÅŸiÅŸmanlayan birinin kilo alma riski üç kat artıyordu. Saçmaladığımı söyledi, böyle insanların etrafında kendisini daha kötü hissedecek ve iyice bunalıma girecekti. Haklıydı sanırım ama çevremdeki pek çok insan aradan geçen yedi haftada 2008 için yaptıkları planlardan hızla uzaklaÅŸtıklarından yakınıyordu. Ben de çaresizce onlara absürd çözümler üretmek için çırpınıp durdukça çevremde kafayı sıyırdığıma inananların sayısı da giderek artıyordu.
Geceleri erken yatmayı baÅŸaramadığı için her gün iÅŸe geç kalmaktan ÅŸikayet eden bir baÅŸka arkadaşıma, saat 20.00′de alacağı belli bir marka alerji ilacının fil gibi uyumasına neden olacağını söylediÄŸimde örneÄŸin pek saygıyla karşılanmadığımdan neredeyse eminim. En çok yılbaÅŸlarında ve doÄŸum günlerinde (hele 20, 30, 40 gibi on yıl dönümlerinde) yaptığımız ÅŸu korkunç ‘hedefler listeleri’, iki ay geçmeden canımızı o kadar sıkmaya baÅŸlıyor ki ‘tutturulamayan’ hedeflerin paslı tadını ağızdan atabilmek için insanın yeni listeler yapası geliyor. Yeni yıl ve yeni yaÅŸ listelerini harfiyen uygulamayı baÅŸaranlar, bu yazıyı bu noktada derhal terk edip baÅŸarı hikayelerine yer verdiÄŸimiz ön sayfalara dönebilir. Geri kalanlar benimle kalmaya lütfen devam etsinler zira mızırdama seansımız devam ediyor.
Psikolog Peter Gollwitzer ve Veronika Brandstatter bir deney yapmış. Bir grup üniversite öğrencisinden, Noel tatilini nasıl geçirdiklerini anlatacakları bir ödev yazmalarını istemiÅŸler. Ama ödevin teslim tarihi, Noel’den iki gün sonra olarak belirlenmiÅŸ. Yani batı dünyasının büyük kısmının tatiline devam ettiÄŸi hatta ÅŸu meÅŸhur yeni yıl listelerinin yazıldığı dönem… Sonuç, öğrencilerin sadece üçte biri ödevi teslim etmeyi baÅŸarmış. AraÅŸtırmacılar kontrol amacıyla, aynı ödevi bir baÅŸka gruba daha vermiÅŸ. Ama bu sefer öğrencilerden ödevi tam olarak nerede ve ne zaman yapmayı planladıklarını yazmalarını istemiÅŸler. ÖrneÄŸin: “Noel’in ertesi günü herkes daha uyurken, babamın çalışma odasındaki masada… Bu gruptakilerin yüzde 75′i ödevi teslim etmeyi baÅŸarmış. Bu ve bunun gibi pek çok araÅŸtırmanın gösterdiÄŸi gibi insanlar ulaÅŸmak istedikleri hedefe nasıl, hangi yoldan ve tam olarak ne yaparak ulaÅŸacaklarını düşünmek için zaman harcadıklarında, hedeflerine ulaÅŸmayı baÅŸarıyor. Bu hem iÅŸle ilgili hedeflerde hem de kiÅŸisel isteklerde en etkili yol. Yani “bu yıl daha iyi satış yapacağım” yerine “ilk üç ay Ege Bölgesi’nde yüzde 13 daha fazla satış yapacağım” cümlesi, insanı hedefe daha çok kilitlediÄŸinden gerçekleÅŸme ihtimali ciddi biçimde artıyor. Hele bu hedefleri çevre, iÅŸ arkadaÅŸları, aile gibi mercilerle paylaÅŸmak daha da çok iÅŸe yarıyor. Zaten Microsoft baÅŸta olmak üzere pek çok ÅŸirket bunu yapıyor. Departmanlar önce kendi aralarında sonra da birbirleriyle o yılki net hedeflerini ve bunlara ulaÅŸmak için neler yapacaklarını paylaÅŸtıklarında sonuca gerçekten ulaÅŸma ihtimali katlanıyor.
“Daha fit”, “daha iyi bir baba” “daha iyi bir yönetici” olmak üzere koyulan hedefler çöpe gitmeye mahkumken, bunları ne zaman ve nasıl yapacağınızı net biçimde tarif etmek, bu kararları da çevrenizle paylaÅŸmak ciddi biçimde iÅŸe yarıyor. Çünkü bunu yaptığınızda önce çevrenizi buna göre düzenliyorsunuz, sonra da yapacaklarınızı kafanızda prova ettiÄŸiniz için örneÄŸin babanızın çalışma odasındaki masayı gördüğünüzde ödev yazmanız gerektiÄŸini hatırlıyorsunuz. Uyumadan önce tenis oynamayı hayal etmenin, gerçek performansınızı arttırdığı kanıtlanalı çok oldu. Aynı tür bir bakış açısı iÅŸ hedefleri için de geçerli. Çalıştığınız organizasyonda çevreniz baÅŸarılı, hedeflerine ulaÅŸabilen, zayıf, spor salonuna düzenli olarak giden insanlarla doluysa bırakın maaÅŸ istemeyi, orada bulunmak için üzerine para bile vermelisiniz. Yoksa siz de arkadaşım gibi spor salonları tarafından yılda ortalama 2 bin dolar kazıklanabilirsiniz, benden söylemesi…
Â
Yazan : Burçak Güven G.
Kaynak : www.sabah.com.tr
Â
Bu yazı en son 10 May 2008 tarihinde; bugün "0", toplamda ise "928." defa okunmuştur.
Bu yazıyı okuyanlar, bunları da okumalı :
24 Åžubat 2008, 11:14
geçekten yazdığınız yazıllar çok önemlı ve topluma faydalı olacak konular psikolojık yani insanlrın %75 böyle türkiyede.sevgilerle işi çalışmlar.