Aydınlığa doğru koşmak!
Günlerden bir gün, köylerden birinde, adamın birinin eşeği, kuyunun birine düşmüş. Niye düşer, nasıl düşer sormayın. Eşek bu, düşmüş işte.
Belki kör bir kuyuydu, ağzı tahtayla kapatılmıştı, belki üzerine de toprak dökülmüştü. Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprak da biten otları yemek isteyen eşeğin ağırlığını çekemedi ve güm.
Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, bağırdı kendi dilinde. Ayıptır söylemesi, anırdı yani. Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü. Zavallı eşeği kuyunun dibinde melül mahzun bakınıyor. Üstelik yaralanmış. Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı. Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı. Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya değmez. Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek.
Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar. Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde silkinerek dibe döktü. Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an biraz daha yükseldi. Ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu. Köylüler ağzı açık bakakaldı.
Hayat bazen çok acıdır, sanki bütün dünya üzerimize geliyor gibi hissederiz. TutunduÄŸumuz her dal kopar. Her ÅŸeyin aksi gittiÄŸine inanırız. İşte kendimizi bıraktığımız o an, hayat üzerimizi adeta toprakla örter. BaÅŸ etmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak deÄŸil, silkinmek ve kurtulmaktır. Aydınlığa doÄŸru koÅŸmaktır. Kör kuyuda olsak bile….
Sevgiler
Tülay Bilin
tulayb18@gmail.com
Tülay Bilin kimdir?
Tülay Bilin çok uzun yıllar Hürriyet Gazetesinde çalıştıktan sonra, Nisan 2006‘ya kadar Dünya Gazetesinde İnsan Kaynakları Müdürü olarak çalıştı. Uzun yıllardır kişisel gelişim konusunda aldığı eğitimleri 10 yıldır profesyonel olarak çevresiyle paylaşmaktadır. Şirketlere verdiği eğitimler devam etmektedir. Ayrıca kişisel olarak sorunlarını çözmekte zorlananlar için de yüz yüze görüşmeler yapmaktadır. 2 yıl haftada bir gün radyo programı yapmıştır.
Â
Bu yazı en son 20 November 2008 tarihinde; bugün "4", toplamda ise "3,069." defa okunmuştur.
Bu yazıyı okuyanlar, bunları da okumalı :
17 Temmuz 2008, 8:50
tşk. hayata anlam veren sözler yazmışsınız.sabah sabah böyle güzel bir yazıyı okuyarak güne başlamak çok güzel.
17 Temmuz 2008, 15:48
çok güzel ve motivasyon verici bir hikaye
tebrikler
17 Temmuz 2008, 23:32
öss sonuçlarından sonra okuduğum en güzel ve beni hayata motive eden süper bir hikaye çook teşekkür ederim
18 Temmuz 2008, 0:20
SÃœPER Ä°BRET ALMAK LAZIM AMA Ä°NSANOÄžLU
21 Temmuz 2008, 18:06
en çaresiz olduğumuz durumda bile çareyi kendimiz bulabiliriz gerçekten güzel bir yazıydı
23 Temmuz 2008, 23:44
gerçekten çok güzel bir hikaye.evet hayat bazen zor olabilir.etrafımızda önleyemeyeceÄŸimiz haksızlıkar adaletsizlikler olabilir…tıpkı öss sınavı gibi.fakat sürekli kötü düşünüp kendimizi yeyip bitirmek hiç biÅŸey çözmez.önemli olan bunlarla mücadele etmek ve sonuçta baÅŸarmaktır.
24 Temmuz 2008, 1:36
tülay hanım size çok teşekkür ederim ben sizin yazdıklarınızı okuduktan sonra birazda olsa rahatladım ve içim huzur doldu.Size çok teşekkür ederim keşke herkez sizin gibi yaşadıklarını ve hayata bakış açılarını paylaşsaydı sanırım yaşam denilen hayat daha güzel olurdu.
05 AÄŸustos 2008, 14:55
gercekten cok guzel
19 AÄŸustos 2008, 18:43
Çok çok çok güzel bi yazı.TeÅŸekürler…
07 Eylül 2008, 2:39
gercekten cok güzel bir yazı..paylasarak bizede bir ısık yarattıgınız için tesekkürler..
02 Ekim 2008, 12:32
ya çok güzel.ya össyle ilgili başarı öykülerinide eklerseniz çok daha güzel olur
09 Ekim 2008, 12:26
selam gerçekten son söz güzeldi.Ben üniversite 1. sınıfım. Ailemden uzak olunca sıkıntılarda artıyor.Bu sabah başıma gelmeyen kalmadı desem yeridir.Ama hakikaten her ne olursa olsun.Yılmamak gerekiyor