BaÅŸarı için “sosyal fobiyi” yenmek ÅŸart!
Birçok kez baÅŸarılı olmamızın önünü ”bilgisizliÄŸimiz” ya da ”beceriksizliÄŸimiz” deÄŸil, insanlarla iliÅŸki kurarken yaÅŸadığımız korkular tıkar. Sosyal fobiye kapılır, aşırı korkular duyarız. Elimiz ayağımıza dolaşır, böylece bildiÄŸimizi bile unuturuz…
  Â
Üç insan, üç hikaye…
Birinci Hikâye: Genç hanım şirketteki odasındaydı. Bilgisayarında birazdan yapacağı sunumu son kez gözden geçiriyordu. Haftalardır bu ana hazırlanmıştı. Sunumunun oldukça renkli olduğundan emindi, yine de içini bir huzursuzluk kemiriyordu. Sıkıntısının ne olduğunu söylemek pek kolay değildi ama sıkıntısı vardı. Bir kez daha boynundan yüzüne doğru bir sıcak dalgasının geldiğini hissetti. Aslında odası çok da sıcak değildi. Ama o terliyordu. Herhangi bir bilgi eksiği olmadığını da biliyordu ama korkunun ve huzursuzluğun önüne geçemiyordu.
Ä°kinci Hikâye: Ãœniversite son sınıftaydı. Sınavlarını baÅŸarıyla geçmiÅŸti. Bu son projeydi ve grup olarak hazırladıkları ödevin bir bölümünü de onun sunması gerekiyordu. Bu projeden alacağı not, ilk dönem notunun belirlenmesine sebep olacaktı. Proje eksiksizdi. Alacağı not önemliydi. Bunu düşündükçe huzursuzluÄŸu artıyordu. Her ÅŸeyi berbat edeceÄŸini düşünüyordu. Çevresindeki arkadaÅŸlan arasında, kendisi kadar heyecanlı baÅŸka kimse de yoktu. Ne yazık ki birazdan korktuÄŸu basma gelecek, projede kendisinin anlatması gereken yere gelindiÄŸinde anfinin ortasında buz kestiÄŸini, deÄŸil konuÅŸmak hareket dahi edemediÄŸini hissedecekti. Ãœniversitedeki arkadaÅŸlan arasındaki moda deyimle adeta “kal gelmiÅŸti”.
Üçüncü Hikâye: Başardı bir gazeteciydi. Yaptığı haberler, yazdığı yazılar daima takdir toplamıştı, işinde deneyim sahibiydi. Saygı görüyor ve fikirlerine değer veriliyordu. Davet edildiği televizyon programına katılma konusunda çok gönüllü olmasa da, bu isteği geri çevirememişti. Stüdyodaki tüm konuklar sırayla söz alıyorlardı. Sıra ona gelmişti. Şimdi elinde mikrofon, sunucunun sorusunu dinliyordu. Konu defalarca yazdığı ve oldukça da iyi bildiği bir konuydu. Hatta o, bu konuda bilirkişi bile sayılabilirdi. Fakat dikkatini bir türlü toparlayamıyor, düşüncelerini sıraya koyamıyordu. Rezil olacağı korkusu benliğini sarmıştı. Elinin titremesini engellemeye çalışıyordu. Kopuk kopuk konuşuyordu. Bilgisini ve kendisini ortaya koyamadan program bitmişti.
ORTAK NOKTA
Bu hikayelerdeki kiÅŸilerin tümünde, baÅŸkalarının gözü önünde herhangi bir eylemi gerçekleÅŸtirmeye çalışırken duyulan sıkıntı var. Hepsi kaygılarına esir düşüyor. Hepsi aslında gayet iyi bildikleri durumlardan baÅŸarısızlıkla çıkıyor. Bu durumun tek suçlusu onların “sosyal fobisi”. Sosyal fobi, yaÅŸamı oldukça olumsuz etkileyen bir süreç yaratır. Sosyal fobisi olan kiÅŸiler, sürekli küçük duruma düşeceÄŸi korkusuyla yaÅŸarlar. Tanımadıkları insanlar karşısında korkulan artar. Hemen hepsi aslmda yaÅŸadıkları korkunun anlamsız olduÄŸunu bilirler. Aşırı reaksiyon verdiklerinin farkındadırlar ama bunun önüne geçemezler. Sırf böyle bir duruma düşmemek için çoÄŸu kez geri planda kalırlar. Ne kadar kontrol etmeye çalışırlarsa çalışsınlar, bedensel tepkilerine söz geçiremezler. Kalp çarpıntıları, nefes darlıkları, terlemeler, mide aÄŸrıları yaÅŸarlar. Yaklaşık her on kiÅŸiden birinde gördüğümüz sosyal fobi, tedavi edilmezse o kiÅŸiye hayatı zehir ediyor. Siz veya çevrenizden herhangi biri böyle bir durum yaşıyorsa ona hemen iyi haberi verin. Artık sosyal fobinin tedavisi var, hem de oldukça kolay. Günümüzün yan etki yaratmayan ilaç tedavileri, herkesin hak ettiÄŸi noktalara gelebilmesinin önündeki lüzumsuz engelleri yok ediyor. Hepinize iyi ve saÄŸlık dolu bir hafta diliyorum.
Â
Kaynak : www.vatanim.com.tr
Yazan: Dr. Ãœmit Yazman
Bu yazı en son 9 July 2008 tarihinde; bugün "0", toplamda ise "3,561." defa okunmuştur.
Bu yazıyı okuyanlar, bunları da okumalı :
10 Mayıs 2006, 12:34
Sosyal Fobilerimizin nedeni, çekirdek ailelerin bile anaannelere bağlı. Bilinçsiz hareketten ve kendimize olan özgüven eksikliğinden, dini ve ahlaki kuralları bilmemekten kaynaklanıyor.
14 Mayıs 2006, 5:51
Oku…
15 Mayıs 2006, 18:33
TeÅŸekkür ediyorum. Ben de bir sosyal fobikim. SSK’da tedavime baÅŸlandı. Fakat 30 gündür gidemiyorum. Sıra numarası alamadığım için. Böylece, tedavim de aksıyor. Psikiyatırımda ne yazmam gerektiÄŸini bana soruyor. Bu ilaçların yazılması mümkün mü? Hocama danışıp, yazdırmak istiyorum. Saygılar…
01 Mart 2007, 15:51
Korku yanlışa sürükler!
01 Mart 2007, 16:29
http://www.sosyal-fobi.net sosyal fobinin nasıl bişey olduğunu bu siteden görebilirsiniz
02 Mart 2007, 14:19
güzel bir yazı. böyle bir konuya el attığınız için sizlei tebrik ediyorum. çözümü konusunda da bir yazı yazarsanız güzel olur.
saygılarımla
23 Åžubat 2008, 14:30
Sosyal fobinin daha çok kişinin yaşamını nasıl olumsuz etkilediğini konu alan bir metin.SONUÇLARIN KİŞİ TARAFINDAN GÖRÜLMESİ BU KORKU TÜRLERİNDE DAHA BASİTTİR.Önemli olan nedenlerin görülmesi.herkez kendindeki bu tepkimeleri görmekte yetenekli değil.nedenler üzerinde daha çok durulmalı ve sosyal fobinin ilaçla tedavi edilebilecegi fikri biraz sunni geliyor bana.Beyin kimyasının değiştirilmesi sadece geçici bir önlem.Korkunun yine sosyal ortamda o kişiyi oldugu gibi kabul eden insanlarla birlikte (duygu ve düşünceleri ortak olan bireylerle )çözümü daha kalıcı olur düşüncesindeyim.