İstediğimiz bir şey için herekete geçtiğimizde kaçımız devam edebiliyor ve hedefimize ulaşabiliyoruz? Başarısızlığa uğradığımızda bunun nedenlerini kendimizde de arıyor muyuz? Gelin kendimizi KEFE’ye koyalım. Yani Kuvvetli ve Eksik yanlarımızı tekrar gözden geçirelim, Fırsat’ları ve Engel’leri dikkate alalım.

Bireyler ve örgütlerin değişimin baskısı altında olduğu gerçeği artık hepimiz için çok açık. hale geldi. Gün geçmesin ki, bir sohbette, iş toplantısında, televizyon programında

Nezaket kurallarının modasının geçtiği yargısına varmak için acele etmemek gerek. Çünkü bu kurallar, mükemmelliğe giden yolda en iyi egzersiz.

“Günaydın!”

O sabah yarı uykulu halimden sıyrıldım birden ve etrafıma bakındım. Benden başka kimse yoktu ve hiç tanımadığım biri bana gülerek günaydın diyordu. Hem de bir Cumartesi sabah 6:30’da. Alışkın olmadığımdan olsa gerek, biraz şaşırdım. Ben İstanbul’da hafta sonunda, sabahın erken bir saatinde

Yaşam, koşullara uyum sağlamaktan geçer. İnsan, en gelişmiş uyum yeteneğine sahip bir varlıktır. Bizim toplumlarımız güvenlik, rahat ve zevk üzerine kuruludur. En önemli hazinemiz, koşullarımızı anlayıp onları kendi yararımıza göre kullanmaktır.

Planlama yapmadığımızda, olaylar rastgele koşulların sonucu oluşur. Biz, bu koşulları geliştirebildiğimiz ölçüde ise olaylar, plan ve hareketlerimize göre gelişir. Gerekli olan bu koşullara, “itici güçler”, “araçlar” ve “fırsatlar” diyoruz.

Kendi kendinin lideri olmayı bilen ve bu konuda başarılı olan insanlar, kişisel performans standartlarına uymak amacıyla kendi düşünce ve davranışlarını etkilerler.

Kendi kendinin lideri olmak motivasyon ve kontrol kaynaklarını öncelikle kendi içinizde aramayı gerektirir. Dış dünya mükemmelliğe prim vermiyor olsa bile, kişinin doğru davranma konusunda belli bir kapasitesi olmalıdır. Sonuçta kontrol tümüyle

İş alanında kendinizi geliştirmek vakit harcıyor musunuz yoksa bildiklerinizle mi yetiniyorsunuz?

Gitgide küçülen dünyamızda her şey birbiri ile bağlantılı. Uzmanlar, bir şirketin iş problemlerini doğru anlayabilmek için o şirketin dünya üzerindeki pozisyonunun da anlaşılması gerektiğini söylüyor.

Tayyip Erdoğan yakışıklı mı?

Bilmiyorum. Beni de ilgilendirmiyor. Bilinen o ki, iktidar, erkekleri kadınlar gözünde yakışıklı kılıyor. Peki ya iktidardaki erkek? O bu koca yalana nasıl inanıyor?

Arthur Miller kendisine dünya çapında şöhret getiren oyunu “Satıcının Ölümü”nü yazdığında Mary ile evliydi. Oyun ilk kez Philadelphia’da sahnelendi.
Salon alkıştan yıkıldı.

Meslek seçimi çok faktörlü bir süreçtir. Bu sürecin  insanın  30-40 yılını etkileyeceğini de düşündüğümüzde ne kadar önemli ve önemsenmesi gereken bir süreç olduğu ortadır.

Ancak gerçek hayata baktığımızda bu sürecin çok da bilinçli geçirildiğini söylemek pek mümkün değildir. Bunun pek çok nedenleri olmasına rağmen , ben çözümleri ve atılması gereken adımlar konusunda derinleştirmek istiyorum yazımı.

İş yerleri sıkıcılığın ötesinde eğlenceli bir ortama da dönüşebilir. Ofis içi ilişkileri esprili bir dille anlatan çeşitli öneriler, bunun ipuçlarını veriyor.

Hoşlansak da hoşlanmasak da milyarlarca insan gibi yaşamamızı devam ettirmek için çalışmak zorundayız. Kimimiz kendi iş yerinde, kimimiz fabrikada kimimiz de şık ofislerde… Doğal olarak her iş yerinin kuralları ve kültürü var. O şirketlerde çalışan binlerce insan da ortak bir yaşam sürüyor.

Türkiye, çağdaş uygarlığı yakalamak ve 2023’te Avrupa Birliği’nin ortalama refah düzeyine ulaşmayı hedefliyor. Ancak sürdürülebilir bir büyüme ivmesini yakalamak yalnız hükümetlerin sorunu değil. Bu büyük hedef için herkesin kendine göre bir şeyler yapması gerekiyor. Sızlanmanın, yakınmanın ve onu bunu eleştirmenin bir faydası yok. İşlerin rayına oturması ise yönetimlerin kalitesi kadar, insanların bilgi, beceri ve moral düzeylerini yükseltmelerine de bağlı. Ülkenin, ekonominin daha iyi bir yere gelmesi ancak 7 ile 70 yaş arasındaki

Hani hepimiz yaparız ya, hiçbir şeyi atamayız bir türlü. Giymediğimiz giysiler, ayakkabılar, çantalar, eşofmanlar, biblolar, kül tablaları, kullanılmayan bir elektrik sobası, yenisini aldığımız halde eski fırın. Hani adeta evi onlar için tutmuşuz da biz de arada sığınmış yaşıyoruz. Neredeyse bize yer yok.

Hani geçen hafta size yazı yazamadım ya. İşte o zaman evden eve taşınmıştım. Zaten ancak