İş ilişkilerinde yaşanan her türlü problemin görünen nedenlerininlerinin altını biraz eşelerseniz karşınıza asıl dev problem çıkar: “Bireylerin özgüven ve özsaygı eksikliği” Özgüven ve özsaygı eksikliği öylesine büyük bir kara deliktir ki, bireyi, bireyin ilişki içinde olduğu diğer kişileri, iş süreçlerini, şirketi hatta toplumu, ülkeyi yutar, yok eder. Neden mi? Bu yazımızda özsaygısı ve özgüvenin olmaması aslında neleri tetikler, neleri beraberinde yok eder onu irdeleyeceğiz…

Motivasyonunuz yüksek, çünkü eksikliğini duyduğunu şeyin bu yazıda olduğunu düşünüyorsunuz ve özgüveniniz gelince her şey çok daha kolay olacak öyle değil mi? Yalnız değilsiniz, özgüveni kazanılacak bir güç olarak görmek çok yaygındır ve hepimiz hayatımız boyunca bizi daha güçlü yapacağını vaad eden şeylerin peşinden koşarız. Daha güzel bir araba, güzel bir eş, saygın bir aile, başarılı çocuklar, gösterişli bir ev…

Her şey sizde başlayıp sizde bitiyor! Kendinizi motive edecek olan da, sabote edecek olan da sizsiniz. Self-sabotaj etkisi yapan cümlelerden uzak durmazsanız özgüveninizi tüketirsiniz. İşte aklınızdan bile geçirmemeniz gereken yasaklı 12 cümle… “Self Sabotaj” (Kendini Sabote Etme) kadınları hasta ediyor… Peki, kendimizi bu kötüleme durumundan kurtarmak için ne yapmalıyız? Psikolog Dr. Ferahim Yeşilyurt görüşlerini paylaştı…

Günümüzde başarılı kişilere bakıldığında başarılarının en önemli faktörlerinden birisinin aile desteği olduğu görülmektedir. Fırsat verilen çocuk kendini ifade edebilmektedir. Herhangi bir yolla, ister sanatın bir dalı, ister spor ya da herhangi dikkat çekici bir faaliyet çocuk tarafından keşfedildiğinde aile bunu desteklemelidir. Özgüven kendimize yönelik iyi duygular geliştirmemiz sonucu, kendimizi iyi hissetmemiz demektir. Kendimiz olmaktan memnun olmak ve bunun sonucu olarak kendimiz ve çevremizle barışık

Özgüven doğuştan sahip olduğumuz bir duygu değildir. Sonradan edinilen bir kavramdır. Çocukluğumuzda büyüklerimizin davranış biçimleri bu duygumuzu iyi veya kötü yönlendirir. Özgüven nedir? Bireyin kendisinden memnun olması, kendi çevresiyle barışık yaşaması demektir. Başka bir tarif de Melody Beattıe’nin “Bağımdaşlığa Son” kitabındaki gibi

Anne-babaların çocuklarına kazandıracakları en önemli değer özgüven. Bir çocuğa güven aşılamanın yolu ebeveyn olarak ona koşulsuz sevgi göstermek ve ihtiyaç duyduğu her an yanında olacağınızı göstermekten geçer. İşte özgüven aşısı yaparken dikkat edilmesi gerekenler… Bebeğinizi ilk kucağınıza alışınızla başlar “Ona nasıl davranmalıyım?” kaygısı… Anne baba olarak yapmanız gereken şeylerin başında, onu koşulsuz sevmek ve ona güven aşılamak geliyor. Güven… Hepimizin hayata tutunabilmek için ihtiyacı olan en önemli şey.

Son yıllarda sıklıkla karşılaştığımız bir kavram olan özgüven, günümüzde ve hayatın her alanında, kişilerden beklenen en önemli özellikler arasında yer alıyor. Çağımızın modern toplumlarında özgüveni yüksek bireyler, karşılaştığı zorluklar karşısında baş etme becerileriyle ve başarılarıyla toplumun takdirini alırken, özgüvensizlik ise hem bireyin yaşamında ona engeller oluşturuyor hem de güvensiz davranışlar günümüzün talepkar toplumunca onaylanmıyor.

Internetle 1990’ların başında tanışmış, ilk emailini 1991 yılında almış biri olarak, teknolojiyle dostluğum, ona olan sevdam derindir.  Gelişmeleri genelde herkesten önce takip etme ve uygulama gibi bir huyum da var.  Bu özelliğin tek sıkıntısı, heyecanı paylaşmak için bilginin yayılmasını beklemek.  Yenilikler yaygınlaştığı zamansa değişimi izlemek çok ilginçtir.

Ocak ayı gerçekten ilginç bir aydı. Özgüvenim hakkında ciddi bir tespitte bulunma şansını yakaladım. Bakın nasıl oldu? Bir danışanım, sürekli olarak kendini beğenen insanları eleştiriyor, kendini “mütevazı” olarak tanımlıyor ve kendisini takdir etmekten sürekli kaçınıyordu. Enerjisi az, yaşama karşı isteksizdi. Hedefleri çoktu, ama zamanını boşa harcıyordu. Biraz TAT yaparak sorunun kaynağını belirledik: Özgüvenli davranışlar ile böbürlenmeyi karıştırıyordu. Başarısı ile

Spot: Benjamin Franklin’in bir sözü çok anlamlıdır: “Allah kendisine yardım edene, yardım eder.”  Yaptığımız her küçük hamle, bizi amacımıza yaklaştırırken önümüze vesileler çıkar. Kum Küçüktü, küçücüktü. Tüm çocuklar gibi hiçbir şeyi tam yapamıyordu. Çorbayı içerken üstüne döküyor,  su bardağını deviriyor, elbisesini bile kendi giyemiyordu. Üstelik annesi babası, sürekli olarak ona onu dökeceksin, bunu kıracaksın diyordu. Çocuk kalbiyle kendinin işe yaramaz ve yetersiz biri olduğuna inanmaya başlamıştı.