Gönderen Konu: HAYATTA NE UMUYORUZ NE BULUYORUZ?  (Okunma sayısı 1591 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Özlem

  • Kendini Aşan Gelişimci
  • ******
  • İleti: 2.259
  • Cinsiyet: Bayan
HAYATTA NE UMUYORUZ NE BULUYORUZ?
« : 23 Ağustos 2009, 02:28:05 Paz »

sponsorlu reklamlar

Kırmızı Kazak...

Ben kol saati beklemiştim. Bir çift lacivert bot çıkmıştı.

Ben kol saati beklemiştim. Pamuklu pijama ve kafamı kaşındıran bir bere çıkmıştı.

Ben kol saati beklemiştim. Üzeri çiçekli bir terlik çıkmıştı.

Ben kol saati beklemiştim. Eldiven ve atkı çıkmıştı...

On birinci yaş günümden sonra beklemeyi bıraktım ve bir gün para kazanıp o kol saatini kendim almaya karar verdim.

Bilirsiniz işte; birinin çok beklediğimiz, bizi çok mutlu edecek o hediyeyi almasını ummak ve sonunda bambaşka bir şeyle karşılaşmak o kadar hayal kırıklığı yaratır ki hayatım boyunca çok arzu ettiklerimi kendi gücümle edinebilme çabam sanırım o tarihlerde oluştu.

Bir kol saatim olsa sanki yedi yaşından on yedi yaşına atlayacaktım. Sanki okuma yazmayı bir çırpıda sökecek, hesap kitap işine oturacaktım. Hatta o kadar büyüyecektim ki sokakta oyun oynarken beni çelimsiz bulup canımı acıtan çocuklar kol saatimi görünce büyülenecek bana büyük bir saygı duyacaklardı.

Beklediğim en büyük hediyeydi. Ailemin ihtiyacım olduğunu düşündüğü atkı, ayakkabı, pijama daima önüne geçti.

O kol saati bir türlü gelmedi. Her hediyeyi çok beğenmiş gibi yaparak ve ağlamamı tutarak bir sonraki yılı beklemekten usandım. Ağlamamı tutardım çünkü o hediyeyi beğenmemiş olmak çok zor şartlarda, çok kardeşli büyümüş ve o kadarcık yaşımla sahip olduklarımı, aldığım hediyeleri çocuklukları boyunca hayal dahi edememiş annemle babamı çok üzeceğini bilirdim. Üzeceğini, benim yaşadığımdan daha çok hayal kırıklığına uğratacağını ve çok kızdıracağını elbette...

Sonunda bana sunabildikleri her şeye sevgi gösterip aslına hayalini kurduğuma kendim ulaşmayı bekledim. Gerçekten de ilk kol saatimi kendim almıştım.


***

Kırmızı Kazak (*) diye bir kitap...

İlk sayfalarını okurken bir çırpıda 1978’e, 79’a, (80’i geç, tam iki gün önce darbe olmuştu) 81’e gittim...

Sonra kendi hikâyemden çıkıp o küçücük çocuğun dünyasına girdim.

Kimsenin görmediği ama sadece kitabın anlatıcısı Eddie’nin iletişim kurabildiği at terbiyecisi Russel şöyle diyordu bir yerde:

“Bu atlar doğumlarıyla birlikte sahip oldukları içgüdülerini günden güne unutmaya eğilimlidir. Herkes sevildiğini hissetmek ister ama sadece yalnızlık hissettiğinde başka bir şeyle bunu tamamlamak çok daha zordur.

Adam beni giderek şaşırtıyordu. Bir at yalnızlığı hissedebilir miydi?

Tabii ki hissedebilir. Aslında atlar bize sandığımızdan daha fazla benzer. Ne yapmaları gerektiğini bilerek doğarlar ama kim olduklarını ya da kim olmaları gerektiğini bilemezler. Bahse girerim senin için de bu böyledir Eddie. Muhtemelen insanlar her zaman sana büyüdüğünde ne olacağını soruyorlardır ama bu yanlış bir sorudur. Aslında insanların sormaları gereken soru ‘Büyüdüğünde kim olmak istiyorsun’dur.”


***

Bugün 30’larını çoktan geride bırakmış pek çoğumuz hâlâ kim olduğumuz sorusuna tamamlanmış bir yanıt verebilmiş değiliz. Hatta belki hâlâ “kim olmak istiyoruz”un peşindeyiz. Ya da büyük çoğunluk bu kendini oldurma çabasından çoktan bıktı ve bıraktı kendini.

Bir Noel günü beklediği hediye yerine annesinin ördüğü kırmızı kazakla karşılaşan Eddie, Amerikalı televizyon programcısı Glenn Beck’in kendisiymiş. Gerçek yaşam öyküsünü anlatışındaki sadelik, içtenlik ve dürüstlük kitabı bir gecede bitirmeme sebep oldu. Eddie şimdi zengin, ünlü ve hâlâ mutluluğun nerede saklı olduğunu sorgulayan orta yaşlı bir adam...

Biz kim olduk?

Hayat şartları, bizim yerimize verilen kararlar, toplumla ve aile ile çekişmeler, hayal edilenle elde edilebilenin tezadı, olumsuzlukların daima olumlu gelişmelerden sayıca fazla olması, bedenin ve yaşam sevincinin giderek deforme olmasına rağmen ya da olması sonunda kim olabildik?

Hepimiz hayatın bize sunulmuş şahane bir hediye olduğunu bilmek isterdik eminim. Kimin paketinden tam da istediği gibi bir hediye çıktı bilemiyorum...

Kitabı seveceksiniz... Sadece siz okumayın ama, çocuklarınıza da okutun...

(*) Kırmızı Kazak, Glenn Beck (Epsilon Yayınları) 
Yazan : İclal Aydın



Çevrimdışı Korsan

  • Süper Moderatör
  • *
  • İleti: 8.627
  • Cinsiyet: Bay
HAYATTA NE UMUYORUZ NE BULUYORUZ?
« Yanıtla #1 : 24 Ağustos 2009, 10:42:19 Pzt »
Yazı fena değil.  Yazıda bir cümle dikkatimi çekti. Ne olmak istiyoruz ile kim olmak istiyoruz cümleleri. Doğru değil denilen aslında doğru değilmi ? İstisnaları hayatın geneliymiş gibi göstermek yada  Yada geneli olabilirmiş gibi sunmak mı doğru. Vede yanlıştan yola çıkarak.

Neyse.. İclal Aydın daima uzak durduğum bir düşünceye sahip biri. O yüzde fazlaca derine inmeyeceğim.
Teşekkürler konu için.

Çevrimdışı gökteki yıldız

  • Etkin Gelişimci
  • ****
  • İleti: 538
  • Cinsiyet: Bayan
HAYATTA NE UMUYORUZ NE BULUYORUZ?
« Yanıtla #2 : 26 Ağustos 2009, 20:20:25 Çrş »
Yazı için teşekürler güzel bir yazıydı...
Kitabı merak ettim :D
Yalnız herkesin paketinden her zaman istediği şeyler çıksa ne anlamı olacakki?...Nasıl mutlu olacakki?...Belki bir sefer belki iki sefer...Gerisinde olacağını bildiği için heyecan bile kalmayacaktır...

sponsorlu baglantilar
 

Related Topics

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
4 Yanıt
2350 Gösterim
Son İleti 13 Eylül 2008, 11:14:44 Cts
Gönderen: Korsan
14 Yanıt
3531 Gösterim
Son İleti 15 Şubat 2012, 22:16:14 Çrş
Gönderen: SEVGÜL
23 Yanıt
5563 Gösterim
Son İleti 26 Ocak 2009, 01:27:09 Pzt
Gönderen: Zynep
3 Yanıt
1743 Gösterim
Son İleti 18 Haziran 2008, 19:28:53 Çrş
Gönderen: Özlem
28 Yanıt
5668 Gösterim
Son İleti 15 Şubat 2009, 01:39:20 Paz
Gönderen: MeDyC
10 Yanıt
7597 Gösterim
Son İleti 10 Mayıs 2013, 20:41:05 Cum
Gönderen: ptaah
0 Yanıt
2166 Gösterim
Son İleti 12 Mayıs 2017, 21:16:57 Cum
Gönderen: özgüя şαнιη

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31