Bu hafta deÄŸiÅŸimin ve geliÅŸimin “zorlanan” tarafına deÄŸinmek istiyorum.

Hayatın içersinde deÄŸiÅŸimin ve geliÅŸimin ne kadar önemli olduÄŸu konusunu es geçiyorum. EÄŸer bir ÅŸekilde bu yazımı okuyorsanız, zaten bunun farkında olan ÅŸanslı insanlardan birisiniz. “Zorlama” etabı sürekli kafamı kurcalayan ve çekemediÄŸim yanlardan biri. ÇoÄŸu zaman da etrafımızda görür, hatta -bizzat- yaparız…

Bir çift düşünün lütfen. Birbirlerini seviyorlar. Erkek için kadının 30 farklı meziyeti var. Hepsi birbirinden deÄŸerli… Ancak bir meziyeti var ki, erkeÄŸin hoÅŸuna gitmiyor. Bu durumda diÄŸer 29 meziyet görmezden gelinir ve kafaya o meziyet takılır. VE yapılan da -genelde- ÅŸudur “deÄŸiÅŸtirmek…”

… “Hele bir evlenelim. Ailemle/ArkadaÅŸlarımla kafa kafaya veririz, deÄŸiÅŸtiririz.”

Aynı ÅŸekilde kadın. Kadın için erkeÄŸin 20 farklı meziyetinin -erkeklerde genel de daha azdır- olduÄŸunu düşünün. Kültür, bilgi, beceri, annesinin olmaması… (:p tabi burası yok, lütfen kayıtlardan çıkarılsın)Ancak bir meziyeti var ki, kadının hoÅŸuna gitmez. (ÖrneÄŸin av olsun, ailesine düşkün olsun ya da hafta sonları maça gitsin.) Yine bardağın boÅŸ tarafı dikkat çekendir. VE -çoÄŸu zaman- aynı ÅŸeyi düşünürüz. “DEĞİŞTÄ°RMEK!”

… “Hele evlenelim. Bir ÅŸekilde deÄŸiÅŸtiririm onu…”

DeÄŸiÅŸmek ve GeliÅŸmek, zamanın gerisinde kalmamak…
Elbetteki mükemmel. Ancak “deÄŸiÅŸtirmenin” getirdiÄŸi bencillikle beraber “kendi deÄŸiÅŸiminin” farkına varamamak. Tam da bu noktada biraz geri çekilip, şöyle bir süzmeliyiz kendimizi. VE aslında deÄŸiÅŸtirirken, deÄŸiÅŸmemiz gerektiÄŸini de görmeliyiz.

Çok sevdiÄŸim bir sözü var Tolstoy’un…

 
DeÄŸiÅŸimin getirdiÄŸi mutluluÄŸu önce kendimizde, sonra elimizin deÄŸdiÄŸi her yerde yaÅŸamamız dileÄŸiyle…

Saygılar.
Yazan : Özgür ŞAHİN