Korkunun içinden geçmek
Bugün bir duygumuz hakkında düşüncelerimi yazmak istiyorum. Bu yazıyı yazmadan önce şöyle bir internette dolaştım. Bazı bilimsel yazıları okudum. Psikolojideki korku kelimesini araştırdım. Ama şunu ifade etmek istiyorum ben doktor değilim. Onun için yazılarıma bilimsel olarak bakmak doğru olmaz. Ben yaşanan günlük hayatın içindeki duyguları irdeliyorum. Hani Nasrettin Hoca bir gün eşekten düşmüş, çevresindekiler;
- Aman hocam hemen bir doktor çağıralım, demişler. Nasrettin Hoca şöyle cevap vermiş:
- Ben doktor istemem. Bana eşekten düşmüş birisini getirin.
Aman sevgili doktorlarım sakın bundan alınmasınlar. Burada yazdığım yazıların bilimsel bir değeri olmadığını ifade etmek için yazıyorum. Sadece duygularımı ve yaşadıklarımdan çıkarttığım sonuçları yazıyorum. Gerçi ben bu yazıların bilimsel olmadığını savunuyorum ama biraz evvel bir mail aldım. İsmini açıklayamayacağım bir Profesör yazılarımdan etkilendiğini ifade etmiş ve şöyle yazmış;
“Yanlızlık ve Affetmeli miyiz? isimli makalelerinizi okudum, makale diyorum çünkü bence bilimsel yazılar ve etkilendim.”
Bir bilim adamının bu yazılarımı bilimsel kabul etmesi beni oldukça yüreklendirdi. Ama ben yine de bilimsel olduğu konusunda iddialı değilim. İnternette yaptığım araştırmada insanların korku çeşitlerinin ne kadar çok olduğunu gördüm.
- Başarısızlıktan, sevilmemekten, önemsenmemekten, ölümden, hastalıktan, kaybetmekten, kontrol edemediği her türlü etkiden, kontrol edilmekten, terk edilmekten, sakat kalmaktan, aldatılmaktan, zayıf görünmekten, anlaşılamamaktan, aşağılanmaktan, kavgadan, tehdit gibi algıladığı her şeyden ve herkesten, düzenin bozulmasından, elindeki değerleri kaybetmekten, aklını kaçırmaktan, parasızlıktan, sahip olduğu mal varlığını yitirmekten, düşmanlardan, Zarar görmekten, düşmekten, uçaktan, hayvanlardan, yüksekten, yalnızlıktan, karanlıktan, işsiz kalmaktan, hırsızdan, psikopat insanlardan, doğal afetlerden.
Bütün bunlar tek tek yazı konusu olabilir. Ama benim bugünkü konum kaybetme korkusu. Bu bile kendi içinde sınırsız konulara ayrılabilir. Sadece sevdiğini kaybetme korkusu demek istiyorum. Bazı insanlara karşı kendimizi bağımlı hissederiz. Bu sevgilimiz olabilir. Ya da arkadaşımız olabilir. Kendimizi o kişiyle öylesine özdeştiririz ki sanki onsuz asla yaşayamayız. Sanki hayatımızda o olmazsa sorunların altından kalkamayız, sanki o olmazsa sevinçleri bu kadar güzel yaşayamayız, sanki o olmazsa kendimizi yarım hissederiz, sanki o olmazsa sinemaya gidemeyiz, sanki olmazsa alışverişlerimize karar veremeyiz, sanki o olmazsa toplum içinde kendimizi iyi ifade edemeyiz.
Aslında işin bu boyutu bağımlılıktır. Kurtulmak isteriz ama bir türlü başaramayız. Oturup bir düşünsek onun bana katkısı nedir? Hangi noktada kendimi ona bağımlı hissediyorum? Neleri ben tek başıma yapamam? Hele karşımızdaki kişi bu bağımlılığımızı hissederse bizi daha da bağımlı hale getirebilir. Bütün bunlardan kurtulmak için kendimizi iyi tanımamız gerekli. Ondan vazgeçemememizin altında yatan korkular nelerdir? Belki de yalnızlık korkusudur. Belki de kendine güven korkusudur. Bunları bilince bu korkulardan kurtulmak daha kolaydır. Bu korkuların üstüne gidince diğerine olan bağımlılığınızın ortadan kalktığını göreceksiniz.
Bence bir tane güzel korku var. Korkunun da güzeli olur mu diyeceksiniz. Bence var. Bağımlılık derecesinde olmayan kaybetme korkusu. Sevdiklerimizi kaybetme korkusu. Eğer bu duyguyu yüreğimizde hissetmezsek sevdiğimizin değeri kalmaz. Bizi birbirimize bağlayan en büyük his kaybetme korkusudur. Bu duygunun dışa vurumu da SEVGİ?dir.
Burada ki korku onsuz yaşayamama korkusu değil. Sadece birlikte olmaktan keyif almak. Birine aşık olduğumuzda onu kaybetmemek için onun hoşuna giden her şeyi yapmak ve onu mutlu etmek isteriz. Bu kaybetmek korkusu ona verdiğimiz değeri gösterir. Sürekli onu düşünür ve onunla birlikte olma yollarını ararız. Onun sevgisine ihtiyacımız vardır. Bu kaybetme korkusunu yendiğimiz zaman ona olan ilgimiz azalmıştır artık. Eskisi kadar onu kaybetmekten korkmuyoruz demektir. Yani hayatımızdan bir yıldız kaymıştır. Belki de korkunun içinden geçmişizdir. Bakın Sezen Aksu?nun da kaybetme korkusu için yazdığı sözler;
SENSÄ°ZÄ°M
Sensizim senden uzakta
Seni düşünüyorum
Seni özlüyorum
Ve özlemeyi çok seviyorum
Sensizim senden uzakta
Seni özlüyorum
Seni seviyorum
Seni sevmeyi çok seviyorum
Seninleyim sana dokunuyor
Seni hissediyorum
Ve hissetmeyi çok seviyorum
Bir gün seni kaybedeceğim
Duygusu sarıyor benliğimi korkuyorum
Ve bu korkuyu çok seviyorum
Ben de sevdiklerimi kaybetme korkusunu çok seviyorum. Yüreğimizden bu korkunun kaybolmaması dileğiyle.
Sevgiler
Tülay Bilin
tulay@karmaastrology.com
Tülay Bilin kimdir?
Tülay Bilin çok uzun yıllar Hürriyet Gazetesinde çalıştıktan sonra, Nisan 2006?ya kadar Dünya Gazetesinde İnsan Kaynakları Müdürü olarak çalıştı. Uzun yıllardır kişisel gelişim konusunda aldığı eğitimleri 10 yıldır profesyonel olarak çevresiyle paylaşmaktadır. Bir yıl haftada bir gün canlı radyo programı yapmıştır. 23.09.2006 tarihinden itibaren her hafta cumartesi günleri 16.00-18.00 arası Derinlikler Sanat ve Kültür Merkezi-Taksim?de seminer vermeye ve sohbet toplantıları yapmaya  başlamıştır. Kültür Merkezinin telefonu: 0-212-249 66 30 Daha fazla kişiyle birlikte olmak için Kültür Merkezinde aşağıdaki tarihteki toplantılar ücretsizdir.
18 Kasım 2006 Cumartesi 16.00-18.00 ücretsiz
25 Kasım 2006 Cumartesi 16.00-18.00 ücretsiz
2 Aralık 2006 Cumartesi    16.00-18.00 ücretsiz
Bu yazı en son 12 May 2008 tarihinde; bugün "1", toplamda ise "3,224." defa okunmuştur.
Bu yazıyı okuyanlar, bunları da okumalı :
17 Kasım 2006, 11:49
Güzel bir tanım. İnsan kaybetme korkusuna düşünce hayattan iptal olmuş demektir.
23 Kasım 2006, 12:48
Yazınızı beÄŸendiÄŸimi belirteyim evvela …
Bir aralar ara bu korkuların çoğunluğu içimde vardı. Kendi kendime terapi yaptım korkularımdan kurtulmam için. Çünkü başedemiordum. Evet korkuyordum ve korktukça herşey daha da kötüye gidiyordu. Yaklaşık 2 yıl bunun savaşını verdim içimde.
Åžimdi sıyrıldım o korkularımdan. Ama yine de içinizde korku adına hiçbi duygu barındırmayın derim….
Onları zamanla farkında olmadan besleyip öyle büyütüyorsunuz ki… Sonra bir bakmışsınız kocaman bi korku yığını….
Dikkatli olun!
30 Kasım 2006, 18:04
Kaybetme korkusuyla gerçeklere karşımızda görünce dilsiz oluyoruz bazen. Bu boyuta varan iliÅŸkiler sancılı olanlardır.Bunları kimsenin yaÅžamaması dileÄŸiyle…
08 Aralık 2006, 12:57
Yazınız çok güzel. Ben 22 yaşında 2.sınıf tıp öğrencisiyim ve annemi kaybetmekten korkuyorum.Biliyorum ki onsuzda yaÅŸayabilirim ama keÅŸke hayatımdan hiç gitmese…
26 Ocak 2007, 19:10
yazınızı okumadım çok uzun
ama iyi
zamanım olursa okurum
tebrikler
15 Mayıs 2007, 16:46
Eskiden kaybetme korkum çok vardı. Onu kaybedersem ne yaparım. Her ÅŸey anlamsız gelir diye düşünüyordum. Onsuz gülemem,mutlu olamam diye düşünürken birde baktım ki onsuzum…
Ve ÅŸimdi gülebiliyorum, her ÅŸey yine anlamlı. Hayat yine güzel…
Bazı ÅŸeyleride gözümüzde büyüttüğümüze inanıyorum. Kaybetmekten o kadar çok kormuÅŸum ki… Kendi doÄŸrularımdan bile yerı geldiÄŸinde fedakarlık yapmışım. Kaybetme korkusu kotudur demiyorum. Ama aşırı ÅŸekilde kaybetme korkusu olması doÄŸru deÄŸil. Ve zarar veriyor. Her ÅŸey dozunda güzeldir.
21 AÄŸustos 2007, 13:08
gercektn gusel bı yazı cok etkılendım dorusu kaybetmekten korkucaksın ama bagımlılık halıne gelmıcek
30 Eylül 2007, 1:05
tebrik ederim gercekten çok güzel bi konu herkesin içinde yasadıgı ama belkide belli edemediği yada farkında olmadığı bi konu. okuyana gercekten faydası dokunacak bi yazı okumanızı tavsiye ederim
05 Ekim 2007, 1:44
çok sakin bir yazı,çok güzeldi we hoÅŸuma gitti…teÅŸekkürler…
11 Ekim 2007, 11:31
güzel bi yazı olmuş tülin hanım tebrik ediyorum sizi..
17 Ocak 2008, 4:26
kaybetme korkusunu öylesine yaşıyorum ki..mutlumuyum hayır degilim..insan elinde olan sevgisini kaybedince onu tekrar kazanıp kazanamayacagı korkusu cok agır..evet kabul ediyorum kaybetmek bazı ÅŸeyleri kabul etmek,ama bu korku kaybettigini geri getirmiyor malesef..ne korku nede piÅŸmanlık..herkeze ÅŸunu söylemek istiyorum kıymet bilmek cok önemli kaybedince anlaşılıyor herÅŸey ve bu korkuda o zaman baÅŸlıyor insanın icinde..piÅŸman olmadan önce iyi düşünüp doÄŸru haraket etmek gerekiyor herzaman…
20 Ocak 2008, 12:18
Kaybetme korkusu her insanda vardır ve şunu bilmeliyizki er ya da geç kaybedeceğiz. Biz ancak; bunun süresini kısaltabiliriz ya da uzatabiliriz. En kısa sürede bir bakmışızki artık yanımızda yok, en uzun zaman için ise de ölümün insanları kaybetmeye iteceğidir. Kendimizi kaybetmemek; en korkulacak kaybetme korkusudur. Her insana değer vermeli ancak; bize değer veren zaten bizimledir vermeyenede fazla üstelememek gerekiyor.
12 Åžubat 2008, 15:24
3 yıl filört edip ewlendım 1.5 yıllık ewlıyım eÅŸimi kaybetme korkusunu 3 gun once yaÅŸadım ayrılma kararı aldık ama bunu onun goze alacağını dusunemedım meÄŸer oda bensız yapabılır mış 1 gun boyunca çok ama çok periÅŸan oldum resmen ağır bır deprasyon geçirdım artık olmek ıstıyordum ama allah gene bızı barıştırdı dusunsenıze herseyım var arabam iÅŸim inanılmaz yakışıklıyımda ama iÅŸde ınanın tukendığımı dusundum çıldırma korkusu sardı benı kısaca panık atak geçırır oldum ama hep atak halınde ılk iÅŸim bı psıkıyatrıye gıtmek çok ama çok kotu bır hal oan herturlu fızıği aÄŸrıya razıydım içimden çıkmadı…!!!
22 Åžubat 2008, 2:07
ÖNCELÄ°KLE YAZINIZ ÇOK GÃœZEL..Ä°NSANLARA BAZI GERÇEKLERÄ° HATIRLATIYOR.BENDEDE KAYBETME KORKUSU VAR.SEVGÄ°LÄ°MÄ° KAYBETME KORKUSU.SÄ°ZÄ°N YAZINIZI OKUDUKTAN SONRA KENDÄ°MÄ° SORU YAÄžMURUNA TUTTUM VE KORKUMUN BAGIMLILIKTAN GELDİĞİNÄ° ANLADIM.KARÅžI TARAF Ä°SE BENÄ°M KORKTUGUMU BÄ°LÄ°YOR AMA SÄ°ZÄ°NDE DEDİĞİNÄ°Z GÄ°BÄ° BUNU KULLANIYOR.HERKEZE SÖYLÃœYORUM.HAYATIN TADINI ÇIKARIN VE KENDÄ°NÄ°ZÄ° KULLANDIRMAYIN……….
23 Mart 2008, 11:53
3 Yılı geride bırakmış bir iliÅŸkm war.ÅŸuanda askerliÄŸimin 4.ayını geride bıraktım.Evet o korku illetinden bende de war hemde aşırı adeta yüzüm gülmüyor.Fakat bunun nedeni daha önce yaÅŸadığım iliÅŸkilerden ötürü karşı cinse olan güvensizliÄŸim…kız arkadaşımın eskisi gibi olmadığını bana yeterli ilgiyi göstermediÄŸini düşünüyorum ne yapmamı önerirsiniz lütfen bana yardımcı olun çünkü gerçektende onsuz hayatta yapamam öylesine seviyorum ki eÄŸer iÅŸin ucunda ayrılık warsa Allah canımı alsın bana o günü göstemes
in…düşüncelerinizi bekliyorum saygılarımla…