Öyle olmasa yaÅŸamazdım dün…
Hayatın ucundan tutabilmek… Yürek sızıları can acıtırken, ellerine alıp yüreÄŸini, yakan ateÅŸi ile hayatın ucundan tutunabilmek.
Sevda mavidir, umudun rengi mavi… VE pembe hayaller. Gözler rengini ararken griye takılıp kalmak. En istenmeyen rengi, derinliklerinde hissetmek. Hayatın rengini gözlerinde görmek.
Ve tıkanıp kalmak sonu gelmeyen cümlelerle. Yarım kalan cümleler. Yarım kalan hayatlar. Hayaller yarım kalınca mı yarım kalmalara alışır insan. Renkler yarım kalınca mı, grilere takılır gözler…
Diyorum ya, sonu gelmeyen cümleler…
Sonu gelmeyen hayatlar…
Sonu gelmeyen hayaller…
Eskiden hayallerim vardı, sonunu düşünebildiğim. Şimdilerde acılarım var, sonunu düşünemediğim. Hayal kurmaz oldum, gözlerimi kapadığımda yüreğimin acısıyla uyudum. Ya da yarım kalmış hayallerimin anısıyla. Eski günleri düşünmedim, eski hayallerimi düşündüm. Eski hayallerime ağladım günlerce, gecelerce, saatlerce. Eski hayallerimi kurdum defalarca.
KeÅŸke dememek için hayallerimi düşünerek terk etmiÅŸtim. KeÅŸke demedim. O gün için doÄŸru olan buydu dedim. İçim yandı. İçim yanıyor… Hayatımı bulamadım, hayallerimle o da yarım kaldı. Ve yeniden baÅŸlayamadım hayata, yeniden hayal kuramadım.
Hayatı da almadım içime. Hayatın bana sunduğu ve bunla yetin dediği günleri de sadece nefes alıp vererek geçirdim. Küllerin altında kalmış küçücük bir umut parçası belki de beni ayakta tutan. Hala nefes aldıran. Belki bir gün dedirten.
Hayata evlada demek. Kolay ama bir o kadar da zor. Mevlamın sevdiği kuluyum ama. Öyle olmasa bu gücü nerden bulurdum. Nasıl direnirdim grilere. Mavilere hasret kalmaya.
Ben sevda adamıyım. İçimde kalmasa da rengi ben sevda adamıyım. Ve inanıyorum ki günün birinde, o sevda içimi yakacak yine. Gözlerim ufka bakacak. Öyle olmasa yaşamazdım dün.
Â
Alttaki mail girişiyle, üstteki yazı gönderilmiştir.
“Kim üzebilir seni senden baÅŸka… Yazınızı okumaya baÅŸladım ve sonra ben de biÅŸeyler yazmak istedim. Sitenizi henüz incelemedim. Ä°lk baktığım bu yazıydı. VE etkisiyle yazdığım küçük karalamayı size göndermek istiyorum, sebebini bilmeden.”
… samimiyetinden dolayı Sn. Serpil ÖZEL‘e ayrı olarak bir defa daha teÅŸekkür ediyorum.
Bu yazı en son 13 May 2008 tarihinde; bugün "1", toplamda ise "2,173." defa okunmuştur.
Bu yazıyı okuyanlar, bunları da okumalı :
04 AÄŸustos 2007, 23:47
Her şeyi, her anı yaşamak gerektiğini bilmek gerekir!
Suya düşmeden yüzmeyi öğrenemeyiz…
Teşekkürler Serpil ÖZEL.
05 AÄŸustos 2007, 17:18
Düsünüyorum, ama yazacak birsey bulamiyorum…
Belkide ‘dogru söze’ ekleyecek bisey bulamiyorum…
Paylasim icin ikinizede tesekkür ederim…
09 AÄŸustos 2007, 22:09
çok guzel yazı umud olmadan olmuyo umudumu kaybettım hukumsuzdur bulan varsa getırsın banaa:(
18 Ekim 2007, 19:58
hayaller ve omutlar yaşamamızın nedeni onlar olmasa yaşamın anlamı kaqlmaz
29 Ekim 2007, 21:01
düşünceler ne kadar samimi ne kadar içten…ÅŸeffaf anlatılmış herÅŸey, her duygu…