güzel bir aktivite diyebilirim.. ama tam ben biraz çekingenimdir değerlendirmede bir sorunum yokmuşama ellerinize sağlık uğraşmışsınız çok da kötü diyemem

güzel bi test ben yaptım 36 çıktı şimdi ben iyimiyim

valla teste gerek yok ben zaten sosyal fobiliyim. iğrenç bir hastalık. keşke herkes birgünlüğüne sosyal fobili olsa da nasıl olduğunu anlasa. Herhalde ertesi günü cem yılmaz gibi stand up yapmaya başlarlar. sosyalliğin kıymetini bilin.

Test sonucum 56 çıktı zaten sosyal fobili olduğumun farkındayım buraya yorum yazmak bile beni zorluyo

72 çıktı. birşey dememe gerek kalmış mı ?

Testi uygulardım biraz fazla soru var zaten sosyal fobi var bende o yüzden teste gerek yok.sosyallıgin kıymetini bilin fazlada asırıya kacmayın bence.

36-47 sosyal fobim var farkındayım ve bu beni çok etkiliyor başarılı olabileceğim birşeyde geri çekilmeme tepkisiz kalmama sebep oluyor sessiz sakin utangaç olmaktan nefret ediyorum düzelmeye çalışıyorum deniyorum olmuyor sebebini bilmiyorum ama sosyal biri olamyı kesinlkle isterdim bunu biliyorum çünkü bu sosyal fobi beni hayatın her alanında etkisiz hale getiriyor!

Hazırlayanların emeklerine, beyinlerine, ellerine sağlık. ERG ismi ile yorum yapan arkadaşımızında dediği gibi ”keşke sosyal fobili olmayanlar bunu hafife almasalar.” 80 çıktı daha ne diyeyim. Doktora gitmekte zorlandığım için kendimi suçluyordum ama benim değil fobimin suçuymuş :) Rahatladım sayılır. Birde doktora gidebilsem. Bu gidişle hurdaya çıkamam kaçınılmaz…. Tekrar teşekkürler….

testi yapmama bile gerek yok sosyal fobiğiim.biliyorum ve farkında olduğum halde hiç bir şey yapamıyorum.onunla yaşamayı ya öğrenicem ya öğrenicem :(yoksa yakamı bırakmaya hiç de niyeti yok…

çok kötü durumdayım. psikoloğa da gidemem, bıktım artık hayatımı ertelemekten… Allahım en güzel yeteneğimi bile kullanamıyorum. Az önce kapı çaldı, yine kalbim güm güm, yine dehşete kapıldım. bir an önce kurtulmak istiyorum…

Merhaba arkadaşlar, benim de 28 çıktı.. sorun yok.. bir zamanlar ben de aşırı çekingenlik ve sosyal fobik bir durumla karşı karşıyaydım.. ilaç kullanmayı gerektirecek kadar ağır değildi ama yine de insan hayatını olumsuz etkiliyor… ben de farklı ortamlara girerek, çeşitli faaliyetlere katılarak ve kurslarla katılarak bunun üstesinden geldim. şimdi çok mutluyum. kendimi eskisinden daha rahat ifade edebildiğim için..

arkadaşlar 94 çıktı, nasıl yeneceğim bilmiyorum .eşim hatta iki buçuk yaşındaki kızım bile çok sosyal. ben de onlar gibi olmak isterdim. mecbur kalmasam evden dışarı bile çıkmıyorum. evde kimse yokken gayet rahatım ama bir yere gidince nerdeyse hiç konuşmuyorum. ne olacak halim?

Size bir tavsiye:bu testleri uygulayıp üzülüp ya da çocuk gibi sevineceğinize. Yaratıcı olmaya çalışın ya da en iyi olduğunuz işi…

Iyiki bu siteyi gördüm bu sayede hasta oldugumu anladim. ben de kendimi cekingen biliyordum ama gercekten bu bir hastaliktir. bir toplulukta daha iyi fikirlerim oldugu halde kendimi ifade etmekten cekiniyorum .insanlar arkamdan güler diye korkuyorum. cok pasifim ama bunun hastalik oldugunu ögrendikten sonra utangacligimla mücadele edeceğim ve Allahin izniyle basaracağım. herkesin Allah yardimcisi olsun…

Puanım 65 çıktı, 17 yaşındayım ve 1 yıldır sosyal fobik olduğumun farkındayım ama elimden gelen birşey yok psikoloğa gitme ihtimalim de imkansıza yakın, ençok canımı sıkan da bu durumu aileme açıklayamamak.

bende testi yaptım ve 34 çıktı.. karşı taraf adım atarsa bir sorun yaşamıyorum hayatta.ama o da pek olmuyor.

sosyal fobik olabiliriz,belkide bu hayatın bize bir armağanı kendimizi tanımamız için. sosyal yaşamdan uzakken kitap okumak,film izlemek,hobi edinmek,internet üzerinden yeni kişilerle tanışmak bunu yenmek için birazda olsa çözüm olabilir.
size önerim ışık menderesin yazılarını okumanız. radikal gazetesinin arşivinde var.. benim için bunların hepsi faydalı oldu..
kendimize sıfırdan bir hayat kurabiliriz. önemli olan zorlukların biteceğini fark etmek..yenilerinin başlayacağını da..

ya benim sosyal fobim çok fazla eve birisi gelse tanıdık tanımadık farketmez o odaya bile gidemiyorum çok kötü otobüs tren bunlara binemiyorum çak aşırı heyecan ve korku duyuyorum sesim çok tuhaf çıkıyor

maşşallah 15 çıktı iyiki bu siteyi keşvettim gerçekten süper bi site çok yararlı

nekadar sosyofobik varmış.benimde tedaviye ihtiyacım varmış.ama bazı şeyleri aştım.eskiden agorafobim vardı.(dışarı cıkamamak yada daha doğrusu insan içine çıkamamak)yaz tatillerinde evden çıkmadığımı biliyom.güneştende nefret ederdim.zaten liseye kadar kekeliyodum ama şimdi hepsi geçti.biraz çekingenlik var tabi.hepinize acil şifalar.ama bu içe kapanıklığın ruhsal gelişim için çok faydası oldu beni ben yapan şeylerden biri buydu.

arkadaslar hayatım degıstı dıye bı sıte var orda sosyal fobıden kurtulabılırsınız

63 tedavilikmişim .özelliklede topluluk arasına birden dalmak birden bi yerde kendi sesim cıkması cok sinir bozucu böyleyim ama bunu göstermemeyi öğrendim helede karşı cinse dahazavallıyım galiba…

Testi yapmaya üşendim ama bi göz gezdirdim hemen hepsi korktuğum şeyler.80 i aşarım heralde. tedavilik ve anormal olduğumu biliyorum ama en basidi daha msn i açmaktan bile çekiniyorum doktora nasıl gideyim? :d

evet 2 aydır evden dışarı adım atmadım ,sürekli pc başındayım yapacak planlarım var ama sürekli erteliyorum korkuyorum kendimi kandırıyorum telefon veya kapı çaldığında resmen !!dehşete!! kapılıyorum. çokkez başetmeyi denedim ama olmadı. bakalım nereye varacak bu işin sonu.

eğer varsa; allah/tanrı kimsenin başına vermesin bu illeti…

Bnm 9 çıktı sorunumun çok az olduğu mu anlasılır

O kadar sosyofobiğim ki ilk 20 soruda hepsi 2,2,2… gelince tırstım bıraktım… burayada utanarak yazıyorum zaten:(

80 üstü … fakat bir psikologla görüşmeye çekiniyorum …

Benimde 80 ve üstü çıktı. dururumum çok vahim. yardıma ihityacım var, bu hastalıktan biran önce kurtulmak istiyorum. artık bi köşede oturup sessiz kalmaktan sıkıldım. kimseye fikirlerimi ve düşüncelerimi söyleyemiyorum. var mıyım yok muyum kimse beni farketmiyo….. sosyal fobisi olan tüm herkesin en kısa zamanda düzelmesi umuduyla…. :) :(

Bu kadar muzdarip olan var bundan hepsi içini dökmüş de kurtuluş yolunu blen biri yokmuymuş peki korkunun üstüne gitmek gerek diyenler sosyal fobililer biliyoruz ki bizim için mümkün görünmüyo

Evet arkadaşlar test büyük bir merakla çözdüm sonuç korkunç 80 tabi böyle bir sonuç çıkmasını bekliyordum illet bir hastalık en son gündüz nezaman dışarı çıktığımı hatırlamıyorum devamlı evdeyim 24 yaşındayım bu sorunlar yüzünden erkenden çöktüm eve misafir gelir odadan dışarı çıkamam markete hemen altımızda inanın markete giderken yarım saat hazırlanırım sanki marketçi çokta bana meraklı ama hastalık işte herşeyi boşverdim artık bu durumdan utanmaya başlıyorum büyümek dahi istemiyorum neyse eminim bu durumları yaşayan birçok insan vardır tabi hastalığın şiddetine göre ama şunu unutmatın herzaman umudunuz olsun sizi bu hastalığa sürükleyen şey neyse ona yönelin ve halletmek için uğraşın eminim sizde birçoğunuz kendinizi beyenmiyosunuzdur en iyisi bir uzman yardımıyla bu sorunlardan bir an önce kurtulmak ben öyle yapıcam birde yakınlarda bulabilirseniz bir sosyofobik bir arkadaş edinin derim birlikte sorunlara karşı daha mantıklı çözüm getirebilirsiniz sizi daha iyi anlar ve sorunlarla beraber mücadele edersiniz şahsen böyle biriyle tanışmak isterdim hepiniz sağlık diliyorum çokta kafaya takmayalım bir an önce çözüme gidelim

Arkadaslar bende sosyal fobik insanım acayip şimşek cakması kamyon kornası ve insanların bişi diyememe gülmeleri konuşmakta zorluk cekmem kız arkadas yanınd atitreme depresyon panik atak insanalrdan kacıp eve sıgınma arekdaslarımı deil ailemi her zamazn kucaklama takmaya gelmio ama allah hepimize şifa nasip etsin tek teselli müzik haftada iki kez sohbet bilinc altı tamamen yan iiii iii günler….

Yorumlarınızı tek tek okudum arkadaşlar, ben de de 60 çıktı. psikaytriste gittim hastalık tıpkı canlı bi kanemiciymiş gibi kendini gizledi. sonra da hep devam etti. istenmedik sonuçla karşılaşan arkadaşları okadar iyi anlıyorum ki beraberinde bir de sizin için üzüldüm. ama benim hala umudum var. test de çok kaliteli olmuş ve bana fikir verdi. tek tek bu soruları yenmek lazım. alışkanlık olursa çözülemiyecek kadar vahim ötesi değil.

Gerçekten tam bir hastalık…bir illet…arkadaşlar muratliii arkadaşın dediği çok mantıklı…kendinize sosyal fobili bir arkadaş bulun…beraber daha rahat başarırsınız…çoğu şeyide umursamamak gerek…rezil olma duygusunu en aza indirmek gerek…bende sosyal fobiyim..belki sizlerin anlattığı kadar değilim ama ne denli ağır bir hastalık olduğunu çok iyi biliyorum…dilinizin çözüldüğü,herkesle rahat konuşabildiğiniz günlerde olacaktır…lakin geçtiğini sanmayın…bu illet pusuda olabilir…pek çok örneğini hem yaşadım hem gördüm…ama pes etmeyin..en azından ben öyle yapıyorum…faydasınıda gördüm…umursamayın çoğu şeyi…örneğin sınıfta ders mi anlatacaksınız….çıkın tahtaya takır takır anlatın…arkadaşlarınız güler mi_? sizde onlara bakıp gülün..gözlerinize mi bakıyorlar…sizde onlarınkine bakın…eminim hem keyifli geçecektir hem de utanan onlar olacaktır…kendimden biliyorum:)) …3-4 yıl önce ağır fobiktim diyebilirim..ama bazı şeylerin üzerine gittim..özellikle utanç duygumu eritmeye çalıştım…lütfen sizde pes etmeyin…sonuna kadar mücadele edin…sevgiyle…

Selam ben avukatım ama sosyal fobiliyim. doktora gittim ama tedavisi smende bitiyor korkularını üzerine gitmeni isityor, ve internetten sosyal fobi sitelerinden sosyal fobili insanlarla arkadas olmayı tavsiye ediyor, ancak sosyal fobili insanlarla konusayarak asılıyormus. bulduğum bi site yok henüz bulanlar buraya yazsın diyelim

Groups.yahoo.com
yanlış hatırlamıyosam bu şekildeydi, bi ara üyeydim, mail atıyosunuz öncelikle.

17 çıktı. daha fazla beklerdim :)

Merhaba, ben de muratti ve avukat arkadaşımızın dediklerine katılıyorum. bu korkunun üzerine gitmek bizi anlayan aynı dertten muzdarip bi arkadaşla daha tatmin edici olabilir. şahsen ben fark etmez ama öncelikle bu siteden hem cinsim bi arkadaşla bi şekilde iletişim kurmak isterim. aynı fikirde olan arkadaşım varsa birbirimize psikiyatrist olabiliriz.

Bendede sosyal fobi var maalesef antidepresan kullanıyorum zaten piskiyatrımın verdiği testtede butür sorular vardıı hasta olmayı kabullenemiyorum tüm kontrolü sallantıya uğratan bihastalık geçmişolsun arkadaşlar

Bende de 68 çıktı tedavi gerekliymiş ama daha 14 yaşındayım acaba bunu nasıl halledicem bana yardımcı olur musunuz?…….

80 üzeri sonuç ölmüşüz aglayanımız yok

Merhaba arkadaşlar ..

benim sonucum 44 çıktı .. tam beklediğim gibi..
.tüm mesajları okudum.sürekli yakınılmış,’şöyle kötü,böyle kötü’ denilmiş.ben olaya biraz farklı bir yorum getireceğim.

bir sf iseniz eğer,yalnızsınızdır.kendinizle başbaşasınızdır.bir topluluğun içinde erimektense,kendinizi bulma nimeti sunulmuştur size.öncelikle bunun değerini bilin.kendi potansiyelinizin,gizil güçlerinizin farkına varmak için mükemmel bir armağandır bu.eğer yalnız kaldığınızda depresyona girmeyipte kendinizle arkadaş olmayı öğrenebilirseniz sf’niz size hayal bile edemeyeceğiniz şeyler kazandıracak.kendinizle konuşacaksınız,tartışacaksınız.fikirleriniz derinleşecek ve inceleşecek.muhtemelen felsefede,psikolojide uzmanlaşacaksınız.kim olduğunuzu anlayacaksınız.hobilerinizi keşfedeceksiniz.yeteneklerinizin farkına varacaksınız.sıradanlıktan sıyrılıp sıradışı olacaksınız.belki çok büyük bir sanatçı,ressam,müzisyen ..

siz bu kadar büyük bir yolda ilerlerken,bırakında herbiride birbirinden yüzeysel arkadaşlarınız olmayıversin.siz yalnızca sf’nizi bir hastalık olarak değilde,kendinizi geliştirebileceğiniz bir imkan olarak görün yeter.bakın neler olacak o zaman ..

hiç bizim haklı olabileceğimizi düşündünüz mü peki?belkide öyledir.bu aptal tüketim dünyasında acaba hasta olan kimler hiç düşündünüzmü?insanlar aptal çarkların parçası olup sosyal zombilere dönmüş.emin olun sandığınız kadar renkli değil o dünya.siz hele bir sf’nizle barışıp yaratmaya ve üretmeye başlayın;en büyük mutluluğu yakalayacaksınız zaten.bu saçmalıklara ihtiyacınız olmayacak.

bunları neden söylüyorum?çünkü bende bu kusursuz hastalığa sahibim.tahminimce bendeki kökleri 10-15 sene evvele dayanıyor.ve bana kazandırdıklarından dolayı hergün şükrediyorum.nasıl daha fazla yaratıcı olunabilir bilmiyorum.müzikle uğraşıyorum.yüzlerce bestem var.fotoğraf çekiyorum.300′e yakın fotoğrafım var.hikaye yazıyorum.bir roman çalışmam var.felsefe üzerine okumalar yapıyorum.kısacası yaratıcılığın doruğunu yaşıyorum ve bunun bana verdiği hazzı başka hiçbirşeyin yaşatamayacağına inanıyorum.

sonuç olarak size şunu söylüyorumki sf’li olmak bir ayrıcalıktır.böyle bir imkan herkese sunulmaz.bunu yoketmek için çabalamayın.yokedemezsiniz zaten.yalnızca bir süre unututturabilirsiniz kendinize belki ama sonra gelir tekrar hortlar.o aptal ilaçları da kullanmaya kalkışmayın.bir tür uyuşturucu onlar.içlerinde afyon’u oluşturan maddeler var.ilacı kestiğiniz anda sf tekrar gelir.sonsuza kadar kullanacak değilsinizya!tam anlamıyla ahmaklık..
benim tavsiyem şudurki size sf’nizle barışın ve kendinizi böyle kabul edin.inanın o zaman herşey çok güzel olacak.

sevgiyle kalın ..

Selamlar..ben benden bir önce yazılana katılmıyorum.hayatta her zaman her şeyde bir denge olması gerektiğine inanıyorum.hastalık boyutunda ve sizi mutsuz eden bir durumsa bu ki ben de aynı durumdayım bir çok yönden..bence gerekli tedavi yapılmalı..yani basit bir utangaçlık değilse eğer alışveriş yapmaya dahi çıkmak bile zor geliyorsa bu biraz abartıdır ve bir çözüm yolu varsa elimizden geleni yapmalıyız derim ben..içsel olayları yaşamak herkesin elinde yalnız kalmak ve istediği konuda derinleşmek ve felsefe yapmak elimizde..bunlar da olur gider..hobiler ve yetenekler keşfedilebilir yeter ki isteyelim..bence bunlar birbirinden bağımsız şeyler.kimisine olumlu etkisi olabilir elbette..ama kimisine de hayatı zehir edebilir..bence hem bunu yenebilir hem de gerçek heves ve isteklerimizi keşfedip hayatımızı en güzel şekilde yaşayabiliriz..istediğimiz insanlarla daha huzurlu birşekilde iletişime geçebiliriz..bu durumu düzeltmek herkesle iletişimde olmak çok aşırı sosyal olmaya çalışmak değil..mutlu olduğumuz şekilde yaşamamızı sağlar bence bunu çözmek..önemli olan da budur mutluluk..sorun varsa bu sorunları görmezden gelemeyiz çözüme odaklanırız ve hallederiz umarım..

Ben kendinizi tamamen toplumdan soyutlayın demiyorum;yalnızca daha az ama kaliteli toplulukların içinde olacağınızı bilin.siz birşeyleri iyi yaptıktan,başardıktan sonra zaten etrafınızdaki(tanımadığınız) insanları pek umursamayacaksınız;çünkü kendiniz için yaşayacaksınız.böylece sf belki hayatın geri planına atılacak;ama hep orada varolacak,size güç verecek.
sonuç olarak şunu söylüyorum ki;sf’yi yoketmeye çalışmayın,başaramazsınız.ancak etkilerini biraz azaltabilirsiniz ki bu da sağlıklı olanıdır.orta seviyelere çekmeniz sizin için iyi olacaktır.sf’nizle barışın!

En başta sitelerde yazan yorumlarda , yazılarda durumu yenenlerin yaşadıkları ve nasıl üstesinden geldiğini yazıyor bunları uygulamakta fayda var.benim başımda bu illet çok feci şekilde hayatımı etkiliyordu sorun olduğunu biliyordum cevap bulamamıştım.tam sorunu anladığımda benim için bir kademe hastalığı yenmek demekti.düşüncelerimi farklı insan olarak ele aldım.ilki başkalarını düşüncelerini gerektiğinden fazla önemseyen pısırık olduğum adamdım.ikincisi karşı taraf sağlıklı düşünen adam oldum.illet olmadan nasıl yaşardım.gün içinde yaşadıklarımı çıkardım karşısına koydum ve en basit uygulayabilecekleri mi uygulamaya başladım.bunları zorluğunu her geçen gün yükselttim.şu anda neresindesin derseniz 4/3 deyim derim.hayatım her geçen gün daha güzelleşiyor.bence en alta yatan sebep gereğinden fazla önemsemek.herkes probleminden çok çözümü yakınlaştıran sosyal yaklaşımlarını yazsın.belki onlarca insan sayenizde güzel yaşama ulaşabilecek.önemli konu dinimizi de iyi anlamak yakınlaşmak dinimizde en önemli konulardan bir tanesi insanların eşit olduğunu vurgulamasıdır fobisi olanlar için ilaçtır.güzel dinimizi güzel yaşadığımız vakit dualarımızın geri döneceğini sanmam.allah’ın yardımı her ilacın üzerindedir.

yazdıklarım hepsini hayatıma uyguladım.hayat çok keyifli.kapalı kutuda hayat nasıl geçer.bünyeyi zorlamadan hiç bir şey olacağını sanmam.ufak bir kıvılcım nasıl 5bin hektarlık ormanı yakabiliyor.bu kıvılcım senin içindeki illeti yakıp bitirsin.

allah’a emanet olun.

71.. ölücek miyim doktor? zuhhaha…

44′lukmusum bu test sayesinde ogrendim tskederim’:)

4 * 4 :)
Yuppi!

Güzel testmiş 44 çıktı bende de…
Kendimi o kadar yalnız ve çaresiz hissediyorm ki… “çaresiz ve değersiz…”
Kendimden nefret diyorum ve daha 15 yaşındayım. :(

Feyza çok şanslı olduğunun farkındamısın. sorunun kronikleşmeden bu yaşlarda çok şeyi değiştirebilirsin, bu duruma geçen yıllarla birlikte daha fazla alışma. ayrıca güneş adlı arkadaş yorumun çok güzeldi teşekkür ederiz.

Ben de testi çözdüm 29 çıktı.fakat ben hoşlandığım erkeğin yanında rahat yemek yiyemiyorum.aşırı geriliyorum.bu kaygım yüzünden onunla çıkamıyorum :((

Bende testi çözdüm ve bu durumdan kurtulmak istiyorum.yorumlarınızı okudum.fakat ‘yorumcu’ adlı arkadaşa inanamadım.

ortada bir hastalık var.nasıl böyle düşünebilirsin?insanlarla iletişim kuramadıktan sonra felsefe bilsen ne işe yarar?
arkadaşlar kendinize güvenin,ve böyle boş sözlerede aldanmayın.
sağlıklı günler ..

Ne işe mi yaradı?söyleyeyim;
şu an 29 yaşındayım ve büyük bir şirkette yönetim pozisyonundayım.yüksek bir gelire sahibim.
haftasonları grubumla birlikte barlarda müzik yapıyoruz.
fotoğraflarım için ise düzenli olarak sergi açıyorum.herşey istediğim gibi yürüyor.ve bana tüm bunların olmasını sağlayacak vizyonu kazandıran ise sf.tabi karar sizin,ben böyle iyiyim.siz değilseniz eğer ilaç bağımlısı olmak için doktorunuza başvurabilirsiniz.
benimkiler en son 23 yaşımda çöpü boylamıştı.bir daha da bu meselenin üzerinde fazla durmadım.
ihtiyacınız neyse ona yönelin elbette.çok ağır vakalarda benim söylediklerim anlamsız olacaktır.katılıyorum.
iyi günler ..

Herkese sağlıklı günler..

Ben ilaç tedavisinde başarı aldım.
İşe yarıyorlar.

Herkese sağlıklı günler…

Mrb. tahmin edebileceğiniz gibi bende sosyal fobiliyim ve çok aşağılık bir hastalık olarak görüyorum bunu.testi yapmaya bile gerek görmedim ben.keşke kanser olsaydım ama sosyal fobili olmasaydım herkes iyi ve kötü bir hayat yaşarken biz kötü de olsa hayatı yaşamaktan korkuoruz.ben 10 senedir uğraşıorum ve aşamadım.birde bu hastalıktan iyimser düşünerek kurtulunabileceğini savunanlara katılmıorum çünkü bir ortama girdiğinizde iyimser düşünmek gibi bir olanağınız olmuyor çünkü korkuyorsunuz.ama şunu da söyleyim kendinizden nefret etmeyin çünkü bu durumu biz seçmedik yaşanılmışlıklar ve öğrenilmişlikler bu hale getirdi bizi.herkese acil şifalar

Merhaba arkadaşlar ;
gerçekten çok kötü yaşayn bilir bnde lise yıllarımda farkettim aslında çekingenlik zanndyrdum ama değilmiş.bnce sosyal fobiğin ileri boyutlara ulaşması öncelikle çevrenin sürekli eleştirmesiyle ve karşılaştrmasıyla oluyor. bizzat yaşayn biri olarak bunu söyleyebilirim.ve ozamann verdiği duyguyla bunları takardım ve üzüntü yapardım kendime :(
heleki sosyal fobi insan eleştiereler karşı cevapta veremiyor gerçekten çok kötü bi durum
ama arkadaşlar bn sonra sürekli kendimi geliştirmek adına kurs ve seminerlere katıldım.
bişeyleri başardıkça kendime güvenim arttı.kendime güvenim arttıkça çevrem genişeldi ve çok ii yerlerde çalıştım.
şuan varmı diye sorarsanız aslında yok denecek kadar az ama sadece karşı cins ile iletişimde var sanırım bndede .
ilgi duyduğum birisinn beni farketemisni sağlıyyrm ama devamını getrmyrm bnmde sorunum bu çoğunu aştım bunu da aşacağıma dair inancım var
korkularınızın üstüne gidin kuslar bu konuda gerçekten çok etkili ve arkadaşlar şunuda unutmayın kimsde sizden üstün değil siz değerlisiniz kendinize olumlamalar yapın plates in de faydası var .
ve kitap okuyun mutlaka
sağlıklı huzurlu günler dilerim

Balığız ;ama sudan korkuyoruz.ne kadar acıklı.nasıl yaşayacağız peki.herkes biliyordur bu duruma neyin sebeb olduğunu ve kimlerin.o kişileri gözünüzün önüne getirip ağız dolusu küfür edin,hakaret edin.elinize bir yastık alın sanki o kimselermiş gibi tekme tokat dalın.kendi sesinizi telkin içerikli kaydedip.yatarken otururken dinleyin.gözünüzde büyüttüğünüz kişileri düşünce aleminizde dalga geçin:bağırsağında pislik taşıyor bundan mı çekineceğim deyin,sümüklü sümüklü dolaştığını düşünün.sık sık ben harikayım ,ben herkesten üstünüm deyip bilinçaltınıza mesaj iletin.sorununuzu tekrar tekrar kendinize hatırlatmayın.sorununuzu küçümseyin:dünya nereye akıyor ben neyle uğraşıyorum deyin.ciğeri beş para etmeyen adam benden daha mutlu olamaz deyip kendinizi hırslandırın.
ben internetten bir kızla tanıştım.başka şehirdeydi gittim buluştum.ölüm gibi geliyordu önceleri bu fikir;ama kendime gaz verip gittim.buluşur buluşmaz bilinçaltıma fırsat vermeden sıcak bir giriş yaptım.gezdik dolaştık öpüştük.sağlıklı numarası yaptım.demek oluyor ki biz hastalıklıyız numarası yapıyoruz ve buna inanıyoruz.şimdi de istemeye gideceğim.yılbaşı gecesi onlarda olacağım.stresten altıma yapıyorum ;ama başaracağım.

Sonuç 26 çıktı ama bende erkek arkadaşımla yemek yemekten çekiniyorum çay içmekten çekiniyorum çok heyecanlanıyorum elim titrer diye korkuyorum tek sorunum ellerimin titremesinden korkmak yani :) bu korkumun üstüne gitmeliyim.inş en kısa zamanda düzelirsiniz arkadaşlar..

Arkadaşlar maalesf bende sizler gibi sf.liyim ne kadar zor bişey size anlatamam günden güne daha mı kötüye gidiyorum ne anlamadım insanlarla artık hiç konuşamaz hale geldim.evliyim eşim beni ararken bile heyecandan bazen teli açmıyorum biri yanımda varsa kesinlikle telefonu ya açmıyorum ya da başka bi yerde konuşuyorum bu telefonla konuşamama yüzünden hiç bi yerde çalışamıyorum bu sorunum uzun süreden beri var ve bunu aşamıyorum bu yüzden okadar rezillikler yaşadım ki anlatamam yüzümün kızarması da cabası bir bana nasılsın dese hemen yüzüm kızarıyo sohbet edemiyorum kimseyle buna ailem de dahil ne yapmam gerekiyor sizce arkadaşlar…

Seni anlıyorum arkadaşım, bende sf liydim; ama inan sen azimli olursan, isersen geçer..
şimdi sosyal fobi yok mu bende; evet yine var ama en azından eskisi gibi büyük anksiyete yaşamıyorum.
sende umutlu ve inançlı ol , küçük de olsa değişimlerin olduğunu göreceksin… hayatım değişti.com sitesinide tavsiye ederim ayrıca…

Ya benim de 64 çıktı o kadar düşürmeme rağmen . . . 22 yaşındayım fakat bu illetli fobi bir türlü bırakmıyor beni . . . inşallah düzelirim . . . herkesinde allah yardımcısı olsun . . . :(((

Ben sosyal fobilimiyim bilmiyorum ama bu teste bakılırsa öyle olduğumu haykırıyor adeta 70 çıktı ama buna inanasım gelmiyor.ben şu anda fen bilgisi öğretmenliği bölümü 1. sınıf öğrencisiyim tahtaya kalkamıyorum ve bildiğim cevapları veremiyorum tüm bunlar kalabalıktan dolayı bunu biliyorum ama bunun bir hastalık olduğunu hiç düşünmemiştim.ben bu hastalığın varlığından bile habersizken o nasıl benimle yaşıyor olabilir ki uzun süredir dışarı çıkmama isteğim var ne zaman fakülteye gitme vaktim gelse midemde bulantı ve kalbimde aşırı derecede çarpıntı var.evin kapısını açarken sanki dışarıda çok büyük bir tehlike varmış gibi geliyor ve kapının kolunu tutup açmak beni çok zorluyor.tahtadaki korkularımı farketmemi sağlayan şey şu türkçe sözlü anlatım adını verdikleri benim için işkence olan bir ders oldu.hazırlıksız konuşma yapmak için kalktım fakat donup kaldım sözcükler sadece ses topluluğu olarak çıktı ağzımdan hiç bir anlamlı ifadede bulunamadım ve tabi başarısızdım.2. şans verildiğinde ise gözlerimi öne diktim ve kendi kendimle konuşuyor gibi anlattım bu sefer hoca kabul etti fakat bunlada kalmamıştı artık hazırlıklı konuşma vardı zaten 1. seferde başaramadım doğal olarak tahtada dondum ve yüzler birbirine girmeye başladı hocanın olmadı dediğinide duymamışım kalbimin atışı ve tüm bedenimin titremesiyle yerime arkadaşların işaretleriyle oturdum.sonrasında anlatmamı hoca beğendi ama yine kalbim çok hızlı atıyordu ve tirtir titriyordum fakat kısık bir sesle kendi kendime konuşur gibi anlattım.tüm bunları anlatamıyorum kimseye.peki sizlere göre bende bir sf limiyim yoksa tüm bunlar birer heyecan belirtisi mi?

Arkadaşlar sadece sizin cesaretiniz eksik cesaretli olun dimdik olun hic bir sorununuz kalmayacak ben yendim cok cok rahat insallah sizde yenersiniz

Arkadaşlar hepimize gecmiş olsun arkadaşlar ilaç kulanan varsa yazsın faydasını görmuşmu görmuşse hangi ilaclar bide arkadaşlar ibadetin cok faydası var haberiniz olsun

Ben en cok yurumeyi özledim sokakta carşıda yuruyemiyorum sanki herkes bana bakıyor titriyorum kızarıyorum donup kalıyorum

Merhaba arkadaslar bende sf liyim sanirim.ayrica ogretmenlik okuyorum.meslegim geregi sosyal olmam lazim.testi yaptim 58 cikti.bence korkularimizin uzerine giderek yenebiliriz.

Bursali olan varsa tanismak isterim.

Ben en yüksek seviyedeyim,pisikiyatr tedavisi şart lakin pisikiyatra gitmeye bile çekiniyorummm…ve söylenilen her şey bende kafi derecede mevcutttt sanki hepsi beni anlatıyor

Bende sosyal fobiliyim aslında adım murat değil murat benim erkek kardeşim gerçek adım … ama soyadımı kullanıyorum.benim küçüklükten beri var küçükken hiç kendime güvenmezdim okul yıllarında biri birşey dese dövse sövse sesimi çıkarmazdım.okumaya meraklı olduğum halde okula gitmek istemedim.ortaokulu ve liseyi açıköğretimden bitirdim.2004 ten beri ilaç kullanıyordum ama ilaçlar zarar vermeye başladı bıraktım hiç arkadaşım yok olmasını istedim bir ara ama beni çok sessiz ve çocuksu buldular.25 yaşındayım işe girip çalışmak istedim girdimde, sonra sessiz sakin tavırlarımdan dolayı beni çok ezdiler hatta birilerinin emri altına girmeye başlamıştım durumun farkına varınca
ordan çıktım.şu an dershaneye yazıldım, birde bilgisayar
kursuna gidiyorum.bilgisayar kursunda hocayla hiç iletişim kuramıyorum, sormaktan korkuyorum doğal olanın bilmediğim şeyi sormak olduğunu sormaktan korkmamam gerektiğini bende biliyorum ama bilinç altım bana sürekli sen değersizsin diyor ama ben bunun doğru olmadığını biliyorum vazgeçmek istemiyorum ama hergün yeniden hortluyor o okulda beni küçük görenlerin çoğu okuyamadı hepside ya evlendi yada şurda burda çalışıyor
ben onlardan farkım olsun istiyorum.ama bu kezde yaşım geçtiği için okumak istemiyorum.ama sanırım artık vazgeçemem

Bu sitedeki yorumları görmeden önce bu hastalık sadece kendimde var sanıyordum.kimse beni anlamıyor aslında beni anlayacak birileriyle yorum yazak çok güzel.ben bu illete 20 yaşımda tutldum ama ne yaptıysam atamadım üzerimden. şu anda öğretmenim sınıf ta en az 25 kişi sizi izlerken ellerinizin tiremesi nefesinizin daralması resmen işkence..:(

Arkadaşlar bende 22 çıktı ama bende de biraz vardı yaşım 18 şuan sosyal fobimi 6 ay içinde yendim piskolog şart gerçekten size çok yardım ediyor iş kendinizde bitiyor herkes hakkınızda bişey düşünmüyor aslında hepsi bizim düşüncemiz emin olun size bakmaları güzelliğinizden veya yakışıklılığınızdan arkadaşlar sizlere tavsiye veriyim tek başınıza biyer gidip yemek yiyin insanları dikkatlice izleyin herkes ne kadar bencil aslında sizi düşünen yok umarım biraz olsun yardımcı olmuşumdur allah yardımcınız olsun…

Evden dışarı çıkamayacak derecede bir sosyal fobikim ben aslında aşırı bir korkum yok fakat sanırım birazda alışkanlık olmış inş geçer.

Benim 78 çıktı intiharmı edeyim napayım yahu

57 çıktı ama testte olmayan birsürü şey de var en azından karşı cinsle konuşamama sokakta titreme gibi şeyleri teste almaları gerekirdi gerçekten çok zor bir hastalık sokakta yürürken bile elim ayağıma dolaşıyo konuşacak arkadaş çok zor buluyorum 20 aşıma gelmiş olmama rağmen henüz bi tane bile kızla bırakın yakınlaşmayı konuşmuşluğum bile yok psikoloğa da gittim bi faydasını görmedim çok zor çooookkk…

Slm arkadaslar burda olan herkes gibi bende sosyal fobiliyim topluluk icinde biri bana birsey soracak diye odum patliyo tek basiniza kalabalik bir yere gidememek hep sakin sessiz cocuk olarak gorulmek (oyle olmadiginiz halde) hoslandiginiz bir kiz la birakin konusmayi yuzune bile bakamamayi cok iyi bilirim Ama bu fobi denen seyin bizi yok etmesine izin veremeyiz cunku bu cok uzun ve aci dolu olurdu Istediginiz kadar ona alismaya bir turlu olmuyor degil mi? cunku siz aslinda ona alismak deil onu unutmak, bitirmek istiyosunuz Bu hastaligin sizinle birlikte yasamasina izin vermeyin siz kaybedersiniz. Cevrenizdeki insanlara bakin yuzlerina bakin aslinda cogu sizin kadar iyi deil Siz onlardan daha iyisiniz ve daha da iyi daha da guclu olabilirsiniz Onu yenmeliyiz ewt cok istiyosunuz bunu yapmayi biliyorum baslangic olarak bir psikiatriste gitmenizi oneririm ve kitap okuyun unutmayin doktorun verdigi ilaclar sade birer cesaretlendiricidir bu isi bitirecek olan yine sizlersiniz “Neden bazilari hayallerini yasarken

77…. aslında ben kendimle yaşamaktan yalnızlıktan gayet memnunum. ama okula gidince kabus.. böyle kara bulutlar toplanıyor sanki içime şimşekler çakıyor tek başıma karanlıktayım. yalnızlığı sadece kalabalık içinde hissediyorum. hayatın canı cehenneme beni rahat bıraksınlar okumak istemiyorum. bir yandanda okumak zorundayım başarılı olmakta istiyorum hem toplumdan uzak olmak hem çok başarılı herkesin aşık olduğu biri olmayı istemek ne saçma insanın önemli olma isteği keşke kendi kendimize yetebilseydik… insan sosyal bir varlık klişesi.. ama doğru öyle topluma karışmak zorundayız. lanet olsun 2 gün sonra saçma sapan bir sunum yapıcam üniversitede ingilizce hemde herkes takır takır konuşuyor boğazlarını sıkıp kafalarını tahtaya sürtüp kıvılcım çıkarmak hissi güruh ediyor. kıskanıyorum a dostlar sosyal insanlar canımı sıkıyor.birde bende narsistlikte var . bu kadar manyaklığın içinde nasıl hala akli dengem yerinde şaşıyorum. yoksa yoksa değil mi :D

87çıktıııı.

“Yorumcu“nıklı arkadas soyledıklerın cok guzel seyler ama ıste nekadar ıstesende basaramıyosun bende ılac ıcmek ıstemıyorum bısuru yan etkılerı var vs.bagımlılık yapıyo aılemde herkes ılac kullanıyo cesıtlı nedenlerden ve hıcbırınde bı ıyılesme yok sadece gecıcı rahatlama verıyo bobreklerını bozuyo ve ot gıbı uıyusuk gezıyolar ben ıstemıyorum bunu ama ıcmessemde dahada ılerler hıc bas edemem dıye korkuyorum cunku buraya yazamıcagım bısuru sey yasıyorum sadece cekınmek falan degıl derdım :( cevap verırsen sevınırım ıletısım halınde olursakda bana yardmcı olabılcenı enazından telkınde bulunablcenı dusunuorm :(

Selam dostlar , bende sosyal fobikim teste yapmama gerek yok zaten bir psikyatriste gidiyorum ve bana ilaç veriyor , ödevler veriyor .. Mesela bugün bir arkadaşımın parti si vardı ona gittim tabi kendimi çook ama çok zorladım , kalp im dışarı cıkcak gibiydi.. butun gun partiyi(kafe-bar) dşünüyordum , acaba noolucak tanımadığım insanlar falan benimle tanışmak isterse nasıl konuşucam gibisinden.. karnım ağrıyordu , ellerim titriyordu .. Sonuçta korkucak birşey olmadığımı kafamda şartlandırdım dedim :4 tane dil biliyorsun ,yakışıklısın,sarışınsın ,2 tane vatandaşlığın var ( fransız ve turkum) onlar senden korksun dedim ve gittim partiye .. Ilk başlarda biraz çekiniyorsun ama en önemlisi kafanda şartlandırmak ve sorunların uzerine gitmek ..Uzerine gittikçe guveniniz artıcak görüceksiniz, sfinizin azaldığını görüceksiniz

Saygılar

Arkadaşlar merhaba. Bütün yazılanlarrı hayretlerle okudum hepinize öncelikle acil şifalar diliyorum hayatı kendinize zehir etmeyin lütfen ben de bu hastalığa yakalanmıştım ama çok ciddi boyutta değildi. ya biliyorum bu hastalığı yenmek hiç te sanıldığı gibi kolay değil en önmlisi insanın kendine güvenmesi gerek sorunu kabullenip çözüm yolu aramak lazım eminim ki kabullenmeyen insanlarda çoktur bu ancak o insanları yanıltır bir de kötü örneklere bakmayın bir çok kişi var bu sorunu aşan bunlardan bir taneside benim. Ben şu an son sınıf üniversite öğrencisiyim yabancı dil bölümünde okuyorum yurt dışında bile öğrenim gördüm ki bu benim için bir hayaldi hep düşünüyordum bigün bende yurt dışına gidebilecekmiyim bir taraftan da kendimi hep küçük görüyordum. Ama sonra ben bunu başarmalıyım dedim ve bir adım attım sonra herşey çorap söküğü gibi geldi şu an çok mutluyum bazı şeyleri aştım bu konuda en byük destegim önce rabbim sonra annem oldu dua herşeyin anahtarı diyebilirim hep dua edin Allah dualarınıza karşılık vercektir birde sorununuzu anlatmaktan çekinmeyin bu da bir yöntem anlatmadıkça paylaşılmadıkça problemler daha da büyüyor sonra aşılması imkansız hale geliyor kimseye güvenemiyorsanız annenize anlatın ben öle yaptım :) arkadaşlar eğer sormak istediğiniz bir şey olursa yazın seve seve yardımcı olabilirim takip edeceğim bu siteyi zamanında ben de yaşadığım için ne demek olduğunu çok iyi bilirim hepinize bu hastalıktan kurtulmanızı temenni ediyorum Allah hepimizin yardımcısı olsun …

ben 16 yaşındayım ve bu lanet olası fobi günden güne beni tüketmeye başladı okulda lavaboya bile gidemiyorum yerimden hiç kalkmıyorum evde tek başınayken hiç sorun yok ama dışarı çıkmak gerektimi adete hayatım biticekmiş gibi geliyo bugünden bir ay sonraki gitmem gereken yeri düşünüyorum nasıl giderim diye ben hayatımda hep birilerine muhtaç olarak yaşamak istemiyorum bu arada sonuç 84 çıktı…

ben de öğretmenim. yıllardır bu hastalık var. maalesef üni. bitirdikten sonra bunun hastalık olduğunu öğrendim. bizim işimiz daha zor. toplantılar filan, geriliyorum.hayattan bıktım.beni seven değer veren bir insana duygularımı açma cesareti gösteremedim. ben genelde mide bulantısı yaşaıyom heyacan durumlarında. çok zor durum.yine de yaşama tutunuyoruz işte….iyi günler

insanlara burada böyle bir imkan sağlamak çok iyi bir iş. sizi tebrik ediyorum bu yüzden. karşılarındakinin onu yargılamayacağını bilmek yargılayamayacağını bilerek konuşabilmek çok güzel bir şey. keşke herkesin hayatında onu olduğu gibi kabul edecek insanlar olsa

MERABA YİNE BEN.. site sahibine teşekkür etmek istemiştim (yok kendimi kandırmayayım ne yalan söyleyeyim şimdi farkettimde buraya berşeyler yazmak beni rahatlatıyor) sevgili sosyal fobili arkadaşlarım size tavsiyem birçok konuda bu hastalığın kıymetini bilmeniz bana sorarsanız bu hastalık insanları birçok günahtan koruyor şahsen ben yalan söylemem çünkü çok az konuşurum (konuşabiliyorum..) ben kızların elini tutup onları öpmem (çünkü öpemem) bunun gibi onlarca örnek verebiliriz kısacası bu hastalık kişiyi tüm toplumsal günahlardan koruyor yanlış anlaşılmasın bu hastalığa iyi birşey demiyorum ama dinimizi tanımamız için mükemmel bir fırsat . şimdi allahtan isteğim eğer bu hastalık benden çeker gider ama onun gitmesiyle birlikte içki partileri her türlü konuyu konuşup eğleneceğim kızlar gelecekse allahtan dileği bu hastalık benden hiç gitmesin benim hastalığmın derecesi hafif değil 85 çıktı siz arkadaşlardan isteğim bu fırsatı iyi değerlendirmeniz saygılarımla …

[...] nevi ruhsal pranga olan sosyal fobi ile yaşamak zorunda değilsiniz! Kendinizi rahat ve sakin hissetmek tamamen sizin daha doğrusu [...]

millet sosyal fobi tamamen karşıdakine değer vermekle alakalı karşınızdaki insanları kendinizden aşağı görün eleştirmekten korkmayın, hiç birşey bilmiyorsanız kibirli insan taklidi yapın bakın bakalım sosyal fobi kalıyor mu?yapın

arkadaşlar bu hastalıkla barışmamızı söyleyenler var ya bu hastalığa sahip olmayanlardır. bunu ancak yaşayan bilir. bi ara keşke böyle olucağıma kanser olsaydım bile dedim. tek çare sadece ve sadece en önemli olan ilk adımı atmak. yani doktora gitmek. zaten en zoruda bu. ben ellerim ayaklarım titreye titreye çok zorlanarak gittim ve şuanda yarı yarıya geçti. doktorun sözleri beni okadar çok etkilediki.. bu hastalık senin düşmanın. senin güzel bir hayat yaşamanı iyi yerlere gelmeni istemiyor ve sen senin iyiliğini istemeyen birşeyin esiri olmuşsun dedi.dışarı çıkarken şunları söyle dedi kendine. evet ben fobiliğim.seninle yaşamayı kabulleniyorum.bir ortama girdiğim zaman yanaklarım da kızarsa bu kadarsın. beni engelleyemiceksin.. vs. yani tabi bunu karşıdaki doktorun söylemesi çok daha farklı ama kesinlikle arkadaşlar en büyük adımı atıp doktora gidin. bu şekilde yaşamayı hak etmiyoruz. verdiği kısa sürekli ilaçlarda uyuşturucu değil sadece cesaretini arttırmak için verilen ilaçlar. emin olun yaşama geri dönüceksiniz.insan bu fobiyle ölmekten başka birşey istemiyor. ancak bu hastalığa sahip insanlar bilir.

Full yaptım galiba hepsi 2

79…
Hadi biraz daha analiz-sentez yapalım, 72…
Gene kurtarmıyor. Kararsızım, kendimi tanımıyorum. Geceleri çok ağlıyorum. Geleceğim için endişeleniyorum, insanlara karşı vücudumu kasmama, aklımı zorlamama rağmen bir fobim oluştu ve hızla ilerliyor. Arkadaşımla gitmek istedim psikiyatriste sanırım gelmeyecek, zor da olsa kendim gideceğim. Çok zor çok. Arkadaşlar sosyal aktivitelere katılın, bunlar internet üzerindeki sosyal ağlardan olmasın, daima icraat yapın. Sonra berbat oluyor herşey.

merhaba arkadaslar!Bende sizler gibi sf -liyim hayata nefret ediyorum neden yasadigimi bile bilmiyorum cok cekingenim :( Ben bu illet hastalikla cocuk yaslarimda tanistim ve yasim cogaldikca dahada kotulesdi :(Kimse beni dusunmedi hep yalniz kaldim… Okulda konusmazdim (korkudan daha dogrusu utangaclik yuzunden) herkes benimle alay ederdi bense bisey soylemezdim (utangaclikdan) korkuyordum bisey soylersem rezil olurum herkese buyuzdende her gecen gun kendime kapaniyordum (evden disari cikmamak gibi)Eskiden hep bu hastaliga 1tek ben sahibim diye dusunuyordum ve intihara kadar kalkismisdim ama cesaretim olmadigindan bunu yapmamistimSimdi 21 yasindayim hala bu hastaliga sahibim geceleri hep agliyorum :(Disari cikinca titriyorum korkuyorum ellerim buz gibi oluyur…biri bana soru sordugunda 1 cumleyi dogru duzgun kuramiyorum (bence eve kapandigimdandir) Iyiki bu siteyi buldum :) kendim gibi sf-li insanlarinda oldugunu gordumde bir az rahatladim.Doktora gitmeye bile korkuyorum…Sizlere tavsiyem kendinize guvenin,kendinizi herkesten daha iyi,becerikli oldugunuza inanin ( zaten oylesiniz ! nedenide soyledir bizler yani sf-liler sakiniz utangaciz bizim kimseye zararimiz yok ama bizimle alay eden hayvanlar bize zarar veriyor) ben boyle dusununce az vakitde olsa kendimi guclu his ediyorum Allah sifamizi versin tutarli bi cozum bulmamiz dilegiyle Hoscakalin

Merhaba arkadaslar…araştırdığım kadaryla bende sf hastasıyım ama bunu nisanlıma söleyemiyorum npmlıym_?

ben nefret etmiyorum hastalıgımdan , sf ile yaşamayı öğrenin diğer insanların yapamadıgı şeyleri yapabiliyoruz , bunları öğrenin , üstün gözlem gücü , yalan tespiti .. ne biliyim madem sosyallik bakımından eksigimiz var , diğer özelliklerimizden biri mutlaka bunu kapatır . kütlenin korkumu kanunu gibi :)