Anlatacaklarım var!
Vaaz vermek değil niyetim, duyduğumu söylemek.
Söylemeye değer şeyler duyuyorum zira….
Belki hayatı daha yaşanır kılmak için ya da belki sade, ama sade anlatmak için…
Sen anlat dedi Tanrı bana, anlaşılsın diye değil, hiçbir mükafat istemeden anlat…
Çünkü bir mükafattır artık bir anlatıcıya doğru düzgün anlaşılmak!

Sen anlat dedi…
Sen sade anlat!
Umudu hatırlatsın diye umutsuzluğu, çareye yol açsın diye çaresizliği anlat…
Ders verme dedi kimseye, çünkü hoca denmez öğrenmesini bitirene.
Çırakları olan bir çıraktır usta, olsa olsa…
Sen anlat dedi bana Tanrı, sen sade anlat…

Küçükken herkes akıllı, ben aptalım sanırdım.
Biraz büyüdüm; herkes aptal ben akıllıyım sandım.
Uzun zaman önce; “herkes kör, bir ben mi görüyorum?” diye sordum.
Akabinde; “bir ben görüyor, bir ben duyuyor olamam!” dedim, sorguladım.
Şimdi ise; sayesinde, hakikatin neresinde durdugumun farkındayım….
Hatırladım…

Hiç kitap okumayan bir adam niçin merak eder seneye yazılacak kıtapları?
Bu dünyada bile yaşamayi beceremeyen niçin merak eder diğer gezegenlerdeki hayatı?
Geçmiş ve bugün ne zaman bitirildi de gelecek sorgulanıyor?…
İşler hala kalleşçe hallediliyor ikili ve uluslararasi ilişkilerde…
Her ülkenin sınır komşuları dost ve kardeş düşman ülkeler…
Doğru düzgün top bile oynayamıyorlar kavgasız!
Oyunları savaş gibi görenler savaşı da oyun gibi görüyor elbet…
Aynı kadına sevdalananlar birbirini vuruyor, aynı şeyden nefret edenler can ciger arkadaş…
Bir şeyi, bir kadını, bir erkeği ya da bir ülkeyi sevmenin cezası ölüm bile olabiliyor bazı…

Gerisi de videoda Altan Erkekli’nin müthiş oyunculuğuyla…

Gönderen : Ayten Burcu Efe

Kaynak : Yılmaz ERDOĞAN / Bana bir şeyhler oluyor – Mahkeme Sahnesi