Yükleri Fırsata Dönüştürmek
Sorunları fırsata dönüştürebilir miyiz? Nuray’ın üniversiteyi bitirdiÄŸi yıl, dedesi ağır hastalanır. Nuray’ın babasının iki kız kardeÅŸi vardır; ama ikisi de babalarına bakmayı üstlenmek istemezler. Nuray’ın babası da, “Babama ben bakarım” der ve Nuray’ın dedesi Nuraylarla yaÅŸamaya baÅŸlar. Ne var ki, Nuray’ın babası sürekli seyahat etmekte ve her ayın en az 20 gününü ÅŸehir dışında geçirmektedir. Dolayısıyla Nuray’ın dedesi Ä°lter amca’ya Nuray ve annesi bakmaktadır. Nuray’ın annesi, kocasının kız kardeÅŸleri dururken kendisinin kayınpederine bakmasından son derece rahatsızdır. Genç bir kız olan Nuray’ın hasta, aksi ve son derece yaÅŸlı bu adamın evde bakıma muhtaç olmasından ötürü kısıtlanmıştır. Nuray ve annesi, vardiyalı hasta bakıcılara dönüşmüştür; yatalak durumdaki Ä°lter amcaya bakan. Ä°nsan eti ağırdır derler; yaÅŸlı birinin tuvaletini temizlemek, ona yemek yedirmek ve bir de bu iÅŸi sürekli yapmak zor bir iÅŸ.
Nuray, gittiÄŸi bir kurstaki hocasına kendisini çok üzen bu durumu açar. Hocası da Nuray’ı dinledikten sonra “Neden bu durumu bir yük olarak alıyorsunuz da size verilmiÅŸ bir fırsat olarak almıyorsunuz? Hepimiz bir gün yaÅŸlanacağız ve istemesek de belki de bakıma muhtaç duruma düşeceÄŸiz. Tam bu sırada sen, sizin dedenize yaklaÅŸtığız gibi yaklaşılmasını mı isterdin yoksa en ihtimamlı bir hizmeti mi beklerdin?” diye sordu. Nuray daha önce hiç böyle düşünmemiÅŸti. Eve gittikten sonra dedesine sevgiyle yaklaşıp hatır sordu. Ondan sonraki evrede sanki eve yeni bir bebek gelmiÅŸ gibi bir ihtimamla dedesine bakmaya baÅŸladı. Dedesi ilk baÅŸta Nuray’daki deÄŸiÅŸim fark etmediyse de bir-iki ay sonra torununa sevgisi giderek arttı. Huysuz ihtiyar Nuray’a daha çok yardım etmeye çalışıyordu. Nuray’ın annesi ise kayınpederine karşı hala yük gibi davranıyordu. Bir gün kızıyla baÅŸ baÅŸa kaldıklarında hüngür hüngür aÄŸlayarak “Neden kızları deÄŸil de, ben bakıyorum ki bu adama?” diye söyleniyordu. Nuray annesine yumuÅŸakça “Annecim, çok yaÅŸlandığımız zaman hepimizin bakıma ihtiyacı olacak, dedemin yerinde kendin olduÄŸunu düşün. Kızların bakmıyor; ama gelinin bakıyor. Ne kadar iyi deÄŸil mi? Bu iÅŸi zoraki yapacağına isteyerek yaparsan çok mutlu olabilirsin.” dedi. Bu konuÅŸmadan sonra Nuray’ın annesinin davranışları da deÄŸiÅŸti. Evdeki gerilimli hava sona erdi. Bir yıl kadar sonra Nuray’ın dedesi toparlayarak kendi evine döndü.
Nuray okulu bitirdikten sonra bir iÅŸe girdi. Ancak çok geçimsiz bir patronları vardı. Ä°nsanlara çok sert ve kaba davranıyordu. Aslında özünde iyi bir insandı; ancak görgüsüzdü. Bir insanı uyarmasını, uygun ÅŸekilde kontrol etmesini bilmiyordu. Åžirketteki insanlar birer birer iÅŸten ayrıldılar. Nuray ise dedesiyle geçirdiÄŸi süreçten sabırlı olmayı öğrenmiÅŸti. Åžirketten bütün insanlar ayrılırken Nuray iÅŸyerine karşı can siper hane çalışmaya devam etti. Uzun süre ÅŸirkette kalan tek kiÅŸi olduÄŸu için patronu ona güvenmeye baÅŸladı ve üçüncü yılın sonunda çok genç olduÄŸu halde Nuray’ı ÅŸirketin genel müdürü yaptı.
Nuray üniversite yıllarından bir arkadaşıyla görüşüyordu ve evlenmeye karar verdiler. Ne var ki, kocası evlenmeden önceki uyumlu ve nazik davranışlarını bırakıp maço tavırlı bir insana dönüşmüştü. Erkeklerin çoğu böyleydi zaten; evlenene kadar nazik, evlendikten sonra gerçek hallerine dönüyordu. Nuray dedesinin evlerine taşındığı günden bu yana kişilik sahibi bir insan olmuştu; özellikle çalıştığı şirketin yöneticisi olması da bunu perçinlemişti. Yani bir kocanın hükümranlığına göz yumacak durumu yoktu. Ama sabırlı olmayı öğrenmişti. Kocasıyla çatışmaya girmek yerine sabırlı davranmayı onu desteklemeyi seçti. Kocasıyla uyumlu davrandıkça kocası ona daha çok değer veriyordu; sonunda bazen kendi fikirlerini açıklıyor ve kocası da onu dinliyordu.
Nuray’ın kocasının çalıştığı ÅŸirket, ona yurt dışı bir pozisyon önermiÅŸti. Karı koca yurt dışına yerleÅŸeceklerdi. Nuray’ın ise yabancı dili olmadığı gibi, yurt dışında da nasıl yaÅŸayacağını bilmiyordu. Ama hocasının sözleri kulağına geldi: “YaÅŸamda başımıza gelenleri ya yük olarak algılarız ya da fırsat.”
Melih Arat
www.meliharat.com
melih@meliharat.com
Uyurken dinlenebilen, ücretsiz kişisel gelişim, kilo verme, sigara bırakma, hipnoz mp3leri. Deneyenlerin yorumları oldukça ilginç! hayatimdegisti.com'da...
Bu yazı en son 16 May 2008 tarihinde; bugün "3", toplamda ise "2,096." defa okunmuştur.
Bu yazıyı okuyanlar, bunları da okumalı :
26 Ocak 2007, 14:34
insan ne ekerse onu biçer bence.
26 Ocak 2007, 14:36
insan ne ekerse onu biçer bence.bütün insanlar pozitif olsa kise kimsenin kuyusunu kazmasa hayat dahamı güzel olurdu acaba
29 Ocak 2007, 15:52
bence sabır çok iyi bir ÅŸey ama bir yere kadar çekilmez durumlarda hiç bir söz insanı avutamıyor.bu düşünce bana ait herkes aynı düşünmeyebilir.hayat çok zor…
08 Åžubat 2007, 15:13
tam benlik bi yazi bu siteyi bulma sebebimde almanya ya gelmis olmak ve almanca yi kendi kendime ogrenmeye cabalyior olmam sonunda motivasyonum bitti kenid kendimi motive ediyodum ama 1 haftadir hic ilgilenemiyorum almanca ile oysa cok cok ihtiyacim var sabrim bi noktada koptu gittimi yoksa bu yazida anlamadigim bisiler daha mi var sabirin recetesinde biraz sevgi biraz motive baska ne var??
10 Åžubat 2007, 15:11
bazı seyler güzel fakat bazıları ise oldukca önyargılı genellenmiÅŸ ve sacma…
25 Haziran 2007, 2:38
Hayata karşılaÅŸtığımız olayların bir kısmını fırsat olarak deÄŸerlendirmeliyiz. Bunu yaptığımız da baÅŸarıya inanacağız. Çünkü,başırı olmanın bir ölçüde elimize gelen fırsatları deÄŸerlindirmektid. Onun için Nuray’ın Dedesine bakması sonucunda sabırlı olamıy.birbirleriyle geçinmeyi ve örnek olmayı öğretmeÅŸtir. Bunun sonucunda Nuray bilindiÄŸi gibi yükselmiÅŸtir.
30 AÄŸustos 2007, 12:19
Azmin ve sabırın sonucu canlıları başarıya götürecektir.Sabreden dermiş muradına ermiş.
18 Åžubat 2008, 20:08
sabırlı olmak her zaman işe yarar..fakat önemli olan o sabrı gösterebilmek en önemlisi bu !