// Başarısızım, ne olmuş! yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Can Bora Güneş

Can Bora Güneş — Fri, 17 Jun 2016 03:08:34 +0000

Merhaba öncelikle şunu belirtmek isterim ki Melih arat beyin paylaştığı hikayesi tıpkısının aynısını yaşadım ama benim babam yoktu 2 yaşımda iken kaybettim 3 kadının içinde büyüdüm aslında tüm başarısızlığımin sebebi ailem diyebilirim sen yapamazsın dur sen beceremezsin diye diye özgüveni yitik kendimi ezik bir şekilde hissediyorum şuan yaşım 29 vede evli 1 çocuk babasıyım mesleğim özel güvenlik ama işsizim vede borçlarım da epey var her ne işe el atsam hep hüsran oldu vede herzaman ben yapamam gibi bir düşünce ile hareket ediyorum inanın bunlar size yalan gibi gelebilir ama hepsi gerçek şuan kendinizi bir an olsun benim yerime koyun ne kadar bunalımda olduğumu anlarsınız anlatmak istediğim siz siz olun mücadelenizi yitirmeyin her ne kadar zorluk çeksenizde

Yazar: Sn Ltf

Sn Ltf — Sat, 19 Jul 2014 01:21:25 +0000

Yapmam gereken işi yapmamak için kendime hep farklı uğraş ararım, şimdi de kendimi kandırmam için aynı şekilde ”çok başarısızım” diye googlede bir araştırma yaptım. Bu makaleni okuyayım dedim. Sonuna kadar okudum, okurken gülmedim, üzülmedim, sadece benim de hikayem 70’li yaşlarımda bu mu olacak diye düşündüm. Tabii yetmişe gelirsem. Yazar yaşama hakkı olduğunu söylüyor, tabii ki yaşama hakkı var, ancak rekabet her yerde var, doğada bile. Ağaçlar daha fazla güneş almak için daha fazla uzamaya çalışırlar, çünkü nefes alabilmeleri için güneş ışığına gerek duyarlar, daha fazla uzayan hayatta kalır, uzayamazlarsa uzayanların gölgesinde yok olurlar. Hızlı koşan, avlanma yeteneğini geliştiren aslan fazla yer, güçlü olan aslan daha fazla dişi aslan elde eder. Tembel yatan aslansa diğerlerinden kalırsa yer, kalmazsa leş bulmaya çalışır, onu da bulamazsa ölür. Yani ölmek istemiyorsa başarılı olmaktan başka şansı yok. Başarısız insanların da acılar içinde kıvrılarak yaşamaları normaldir. Ölmemeleri ise ilginçtir. İnsan üretmelidir, gelecek için bir şeyler bırakmalıdır. İnsan geldiği gibi üretmeden ölmüş olsaydı dünyada gelişim olmazdı. Hayatımızı kolaylaştıran her şey çalışkan insanların ürünüdür. Yazımdan başarılı biriymişim gibi gözükebilirim, ancak ben kendim de başarısızım, 10 sene oldu, hala üniversiteyi bitiremiyorum. Okulun ilk yılları arkadaşlarımla ilişkilerim iyiydi, ben konuşurken dinlerlerdi, şimdi ben konuşurken çoğu dinlemiyor. Benim başarısız biri olduğumu gördüler, beni dinlemeye ne gerek var ki? Geçen arkadaşım teknolojinin insan ömrünü azalttığını, her geçen sene insan ömrünün düştüğünü iddia ediyordu, ben de tam tersini söyledim, teknolojinin insan ömrünü uzattığını, her geçen gün de insan ömrünün uzadığını dedim, ancak ortamdaki arkadaşlarım hepsi onun tarafını tutmaya başladılar, sanki ben hatalıyım. Daha dün akşam aynı arkadaşım telefonlarda bir telefona kayıtlı İMEİ kodunun başka bir telefona kaydedildiğinde, kaydedilen telefonun daha önceki telefonun teknik özelliklerini aldığını iddia etti, ben de bu tarz bir şeyin mümkün olmadığını, belki internet bağlantılarında veya hatta sorun çıkabileceğini söylediğim anda herkes bana karşı çıkmaya başladı. Bu tarz insanlar gerçekten umurumda değil. Bir insanın kulu kölesi olan insanlar karaktersiz insanlardır. Bilgisine saygı duyarsın, insanlığına saygı duyarsın, ancak ona taparak ne derse haklısın demek rezilliktir. Ben o insanlardan iğreniyorum. Özellikle ben her şeyi biliyorum imajını sahiplenmek isteyen insanlar midemi bulandırıyor. Bir insanın başarısız olması hiçbir şey bilmediği anlamına gelmez. Hocalarım beni her gördüklerinde, ‘Aaaa, sen hala burada mısın, hala bitiremedin mi’ diyorlar. Aşağılanıyorum, aynı zamanda kendimi o ortamda yabancı hissetmeye başlıyorum. Ama aslında lisede bazı derslerimde çok başarılıydım, biyoloji ve kimya derslerinde hep full çekerdim, ilgisiz bir bölüme geldim, başarısız oldum. Çalışmıyorum. Sanki battıkça batıyorum gibi geliyor bana. Arkadaşlarım evlendiler, iş sahibi oldular, çoğu baba oldu, bense evlenecek bir kız bile bulamadım. Birini bulursam da ona haksızlık etmişim gibi gelir bana. Daha bu gün üniversiteden bir arkadaşım eşi ve çocuğu ile tatile giderken bizim şehre de uğramış, beni sormuş arkadaşlara, hala burada olduğumu öğrenmiş, aradı, buluşalım dedi. Buluşacak yer belirledik, buluştuk, gezdik dolaştık. Eşi, bebeği, işi, parası ve tatile gidiyor. Ayrılırken paraya ihtiyacın var mı diye sordu. Aslında vardı, ama yok teşekkür ederim dedim. İçimde kendime küfürler savurdum. Ben sadece yaşamaktan fazlasını hak etmiyorum. Aslında yaşamam bile gereksiz. Başkasını geç, kendime bile faydam yok. Hele hele akrabalarım her gördüklerinde sen hala okulu bitiremedin mi demeleri bana çok koyuyor. Bana yukarıdan aşağı baktıklarını da hissediyorum. Sanki kendileri nobel ödülü sahipleri. Biri ampulü keşfetmiş, biri tekerliği, diğeri de interneti. Neyse, önemli değil, o fırsatı onlara ben verdim. Şimdi fark ettim uzun oldu, bitiriyorum. Zamanla her şeyden soğudum, sadece hayallerimi gerçekleştirebileceğim umudu ile yaşıyorum. Çok geniş hayallerim var. Onu da gerçekleştiremezsem tek çıkış yolum kalacak. Bunun için de çok çalışmam lazım. Sevdiğim bir Fransız atasözü var, der ki, eski günahların gölgesi uzun olur. O kadar günah işledim ki telafi etmem imkansız, çünkü çok geride kaldım. Ama umarım bir gün hayallerimi gerçekleştirebilirim, o zaman tüm başarısız olmuş insanlara, tüm aç insanlara, tüm çaresiz insanlara yardım edebilirim. Hayallerimi gerçekleştire bilirsem insanlığa dokunacak faydam büyük olacak. Ah keş ki yapabilsem.

Yazar: umut mersin

umut mersin — Sat, 15 Mar 2014 19:16:30 +0000

Başarısızlık ne acaip..

Yazar: dilan

dilan — Tue, 07 May 2013 19:42:28 +0000

BENCE GÜZEL ANLATIM

Yazar: levent

levent — Fri, 29 Mar 2013 18:39:36 +0000

Aynı benim gençliğim. Ama ben bu kötü gidişe son vermiş başarısızlardanım. İzmitte yaşıyordum ailemle beraber. Etrafımdaki herşey beni boğuyordu. Bir akşam evde iyice düşündüm. Babamın bitmez baskıları kuzenimle kıyaslamaları beni boğuyordu. Etrafımdaki insanlar hiç önemli değildi. Daha sonra İzmire taşınmaya karar verdim. Biletimi aldım gittim. Garsonluk yaptım. Başarısızlık riski yoktu. Birikim yaptım kendime derme catma bir ev aldım. Daha sonra bu evi adam ettim. Motor aldım. Güzel yemekler yapmayı öğrendim. Yaşım otuza geldi ve güzel bir sevgili buldum. Bir yandanda 2 yıllık okul okuyorum. Çok mutluyum ve hiç pişman değilim. Babama en hakettiği cezayı verdim. Ölsemde gam yemem bu vakitten sonra .
Hala bana yaptığı baskıların pişmanlığını yaşıyor :)

Yazar: ibo

ibo — Sun, 24 Mar 2013 18:37:07 +0000

ben başarısız falan degildim önceleri.
kendime başarısızım diye diye başarısız oldum

Yazar: uydurma bir yaşam

uydurma bir yaşam — Sat, 09 Feb 2013 23:18:58 +0000

70 yaşındayım diyor bababmbeni kuru temizlemeciye yerlestirdi diyor 20 yasinda çalismis olsa 50 yıl önce türkiyede tv yoktu

Yazar: Boşversene

Boşversene — Mon, 10 Dec 2012 20:03:04 +0000

Bende hayatım boyunca hep başarısız oldum .. Başarılı olucam demekle olunmuyor her şey bildiğiniz gibi gitmiyor işte .. Demek ki siz hayatınızda hiç başarısız olmadınız .. Bu yazıda gayet hoşuma gitti.

Yazar: murat

murat — Wed, 28 Nov 2012 15:49:35 +0000

23.11 (hemn hemn 24) yaşındayım ..hocam sanırım aynı yoldayım ve ne yapacğımı hiç blmyorum…aslında vasıfsız bir bedende yaşayarak kul hakkı yediğimi düşnyorum..

Yazar: 2891

2891 — Fri, 09 Nov 2012 14:44:42 +0000

heralde en küçüğünüz benim başarısız olduğumu anladım fakat be yapacağımı bilemedim hiç büyümüyeceğim sanmıştım hiç düşünmemeştim yine bir türkçe yazılısında n yeni çıktım etrafı başarılı kaynıyor tek tesellim beden daha düşükler

Yazar: sanane

sanane — Thu, 02 Feb 2012 20:32:45 +0000

tam bir kaybedensin dostum.

Yazar: berkay akçiçek

berkay akçiçek — Wed, 17 Aug 2011 21:49:33 +0000

Aynen ben daha yaşım 16 olsada ben. anadolu lisesinde okuyorum tüm derslerim tamam olduğu halde matematiğl ve geo yu yapamadım sırf 2 ders için işkence çekiyorum annem ve babamdan, bu yazıyı okuyunca gelecekte olabilecek beni gördüm aslında bizim gibi insanlar bence hayatı daha derin yaşıyor tüm o başarısızlıklar ayrı bir noktaya taşıyor insanı ben daha yaşıtlarımın yaptığınını yarısını bile yapamadım her elimi attığım dalda başarısız oldum sosyallik ,spor,okul… bu yüzden şimdiden ünüversite okuyamazsam diye ha hangi işte çalışır nasıl yaşarım diye düşünüyorum herkes daha önünde çok yol var diyebilir ama ben şimdiden geleceğimi görüyorum yanlız hayalleri her seferinde yeniden solmuş kimsenin takmadığı biri… kaderin cilvesi bu dünyada birkaç tür insan var. başarılı,başarısız,orta ve gerçekten bizim gibl kayıp vaka tutunamamışlar