Bu yazıyı okuyunca özgüveninizi yeniden kazanacaksınız! yazısına yapılan yorumlar

Yazar: bilal

bilal — Fri, 20 Jan 2017 21:34:16 +0000

ya arkadaslar özgü güven sizin icnizden gelen bir sey zaman yer önemlidir kimileri var cöp topluyor utanmıyor ama ici aglıyor ben bir kıza gidibde benimle cıkarmısın demiyorum ilk önce düsünüyorum ama ben ilk önce suna benzetiyorum araba sürme ilk sürdügünüzde hecanlanırsınız sonra tek basınıza kulanmak istemeseniz yavas özgüven gelince yapıyor ama bir türlü bir kızla cıkmak teklifi edemedim özgüvenim saygıdan :D

Yazar: VANİLYA

VANİLYA — Mon, 29 Sep 2014 14:21:25 +0000

Heeh, aklı başındalığın yandan yemiş versiyonu. Yahu, ”özgüven” dediğiniz nedir? Gerçekten birkaç satır okumakla artar mı?
Problem sandığımız aslında nedir biliyor musunuz? Ne istediğimize karar verememek!
Hem çalışmak, hem çocuk büyütmek istiyoruz.Yorulmadan mutlu olabilmek istiyoruz. Güven istiyoruz. Sadakat istiyoruz. Beğenilmek istiyoruz. Toplumda kabul görmek istiyoruz. Peki, isteklerimize karşı ne kadar harekete geçiyoruz? Ya da; ne kadar istiyoruz?

Evvela, korku ve kaygı kavramlarından bahsetmek istiyorum. Atacağımız adımlarda ”ya yolunda gitmezse, ya başka bir sorun olursa, yarına çıkacağımız nereden belli(!)” gibi düşünceler, planlarımızın ertelenmesine sebep olur. Bizi harekete geçmeye yönelten güç(heves,heyecan), düşüncelerimizdeki belirsizliklerle kırılır,azalır,tükenir… Yapabileceğimize inanmak, yaratıcının gücüne de sonsuz inanmak değil midir aslında? Başarılarımız sonunda ”ben yaptım” dierken,sadece O’nun verdiği gücü değerlendirmiş olmak kastedilir değil mi? Harekete geçildiğinde karşılaşılan engeller korkularımızın sebepleridir. Mesela; çiçek dikerken böcek ısırması. O an canımız yanar ve geri çekiliriz. Halbuki çiçek dikmek için girişimde bulunmasak ve ”ya böcek ısırırsa” gibi düşüncelerle başlamaktan geri durursak, korkularımızın değil, kaygılarımızın esiri olmuş oluruz. Hayatımız boyunca belkide hiç olmayacak düşüncelerle kendimize işkenceler eder, güneşi görmek yerine karanlık bulutlar altında eziliriz…

Çaresizlik hissi harekete geçmek için bir sebep!

Yapılan araştırmalar; zor durumda olan bireylerin bulundukları durumdan kurtulabilmek için daha fazla arayışta olduklarını,tecrübe edilmeyen işlere girişip başarılı olduklarını kanıtlar niteliktedir.
Şöyle bir sonuç çııkarılabilir; kaygı ve korkularımıza yeniliyorsak ya gerçekten istemiyoruz, ya da isteklerimiz bizim için çok önemli değil… Evren, bizim.! Hayat, bizim! Yanlışlara üzülmek yerine, aynını tekrarlamadan aynı hedefe ulaşmak için farklı yöntemler bulmak, başarıya ulaşmak için anahtar olabilir.
Sevgiyle Kalınız efenim ;-)

Yazar: disk

disk — Fri, 11 Jul 2014 09:05:18 +0000

Bende ayniyim eskiden aşırı soğuk kanlıydım şimdi ise tedirgin bir balık gibi eskiden 10 kişiyi karşıma alırdım şimdi panik ataklıyım sadece kavgalarda özgüvenim azaldı başka sorunum yok buna çare yokmu arkadaşlar

Yazar: derin

derin — Sat, 28 Jun 2014 20:35:38 +0000

Bu yazıyı okuyunca kendimi çok iyi hissettim sanki hayatımdaki bütün zorlukları bana kötü davrananları aşabilicekmişim gibi geldi ama sonradan aklıma hep beni aşağılayan kullanan bana kötülük yapan kişiler aklıma geldi özelliklede küçüklüğümden beri tanıdığım en iyi arkadaşım hayatım boyunca yiyemeyeceğim kazığı ondan yedim ve bu acayip derecede iğrenç bir duygu onun sayesinde bütün özgüvenimi kaybettim beni o kadar aşağıladıki beni o kadar herkesin içinde küçük düşürdüki artık kendimden nefret eder oldum onun yüzünden şimdi kendimi bir hiç gibi hissediyorum şu anda bile bunu yazmaktan o kadar utanıyorum ki neden yazdığımı bile bilmiyorum belki de yazmak iyi gelir diye ama hiçte iyi gelmiyor ondan hayatım boyunca NEFRET edicem!!!

Yazar: nergis

nergis — Fri, 23 May 2014 11:57:20 +0000

Keşke o kada kolay olsaydı.Ne yazılar okudum ama hiç aynen devam ediyor. Artık dipe vurmak üzereyim yok mu çaresi gerçekten ?

Yazar: Merdane

Merdane — Sun, 18 May 2014 19:39:05 +0000

Bu yazıyı okuyunca özgüven artacakmıs.

Yazar: ayşe

ayşe — Thu, 15 May 2014 17:02:40 +0000

ben ne yapsamda bu özgüven probleminden kurtulamıyorum küçükken çok ezildim aşagılandım sindirildim alay ettiler şimdide öyle ama küçükken daha fazlaydı bu yüzde dolayı girdiğim her ortamda problem yaşıyorum korkuyorum utanıyorum çekiniyorum hani şöyle düşünüyorum konuşursam insanlar benimle alay eder beni ezer beni aşagılar diye düşünüyorum ve istediğim gibi konuşamıyorum söylemek istediklerimi özgürce ifade edemiyorum. yardımcı olacak biri varsa biri bana yardım etsin.