Eşşek ten düşmüş olarak ,yazdıklarınıza katılıyorum, dünya islerini, problemleri unutmaya çalışmamız ömrümüzülme uzatır,

siz kişinin doktora gitmesini mi öneriyorsunuz yoksa aynı şeyler yaşamış başka biri ile konuşmasını mı? zira verdiğiniz örnek -anekdot- ve konuyu bağlamanız birbiriyle aşırı derecede zıt.

olaylar, istekler, tutkularla hayatı dolu hale getirmek ve bu yolla depresif olan yapıyı derine gömmek, üzerini örtmek mümkün. doğrudur. fakat bu depresif halin geçtiği anlamına gelir mi? ruh hali dediğiniz şey bu kadar basit midir yani? üstünü ört, halının altına it, aa bakın toz moz gitti demekten ne farkı var ki bunun? salt dolulukla gerçekten bir şeylerin çözüleceğini düşünüyor musunuz gerçekten?

ne yazık ki, yazınızdan anladığım kadarıyla, siz de etraftaki yüce(!) insanlardansınız. siz yüce insanlar, her şeyin anahtarının insanın içinde olduğuna inananlar, insanın kendi içinde güç olduğunu düşünüp bununla her şeyi yenen, yendiğini iddia eden yüce insanlar.. bayılıyoruz, bayılarak izliyoruz sizi. imrenioruz kesinlikle, ve de hayıflanıyoruz, sizin gibi olamadığımız için..

bildiğim bir şey var, bu şekilde üstüne örten insanlar, ki evet yönetici falan da oluyorlar, belli bir yere geldikten sonra, bastırılanlar yüzünden acımasızlıkla tanışıp kendilerini ve etraftakileri yiyorlar.. aslolan üstünü örtmek değil, sorunu çözmektir.

bir de, ısmarlama yazı yazılmaz evet.. buna hayli katıldım ve sizin de bunu düşünmenizi öneririm.

ha, sıkıntılardan kurtulup mutlu olmanıza çok sevindim. umarım daim olur, ama bunu lütfen insanlara hap gibi, şurup gibi sunmaya çalışmayın. her hap, her hastalığa, her bünyeye iyi gelmez. popülarite kaygısına benzer bu. evet.

saygılarımla..

not: sizi öven süper yorumların dışında, bu eleştirel bakışı da yayımlayacağınıza inanmak istiyorum… o zaman yüclik anlaşılabilir belki biraz.