“Elalem ne der?” korkusu! yazısına yapılan yorumlar

Yazar: emre

emre — Mon, 26 Dec 2016 17:10:53 +0000

yıllardır elalem ne der die yaşıyorum, devamlı kendimi baskılıyorum, doğru dürüst gülmeyi bile unuttum ama bu yazıyı gülümseyerek hatta zaman zaman sesli gülerek okudum içimi bir huzur kapladı ve duvarlarımdan kurtulmak adına kendime daha çokgüven duydum, çok çok teşekkür ederim zahmet edip böyle bir yazıyı kaleme aldığınız için, umarım ruhlarımızı sonsuz özgürlüğe kavuşturabiliriz. Sevgiler Saygılar

Yazar: zeynep

zeynep — Tue, 15 May 2012 09:32:28 +0000

bence bunu annem okumalı :)

Yazar: güzel yorum.

güzel yorum. — Sun, 21 Aug 2011 14:55:19 +0000

Yazdıklarına katılmamak mümkün değil.dışarıda birçok insan elalem ne der takıntısından kendi sevdiği şeyleri yapamıyor.kendi istedikleriyle ilgilenemiyor.kendilerine yapılan haksızlığa karşı koyamıyor.yazdığın yazıyı okuyanlarda eminim bir düşünme ve düzelme olacaktır…..eline saylık :)

Yazar: Korsan

Korsan — Tue, 26 Jul 2011 18:39:25 +0000

Bknz: mahalle baskısı…

Yazar: aslı ece özdoğan

aslı ece özdoğan — Sun, 03 Jul 2011 10:59:21 +0000

Yorum yazan herkese teşekkür ediyorum…tabii ki bu yazıda anlatmak istediğim şu değil, toplumun kurallarını hiçe sayalım, aklımıza geleni yapalım vs…
fakat önemli bir konu şu ki, toplumun bazı kuralları o kadar anlamsız ve kısıtlayıcı ki, insanlığımızı unutur vaziyete geliyoruz. tamamen kendimiz olmadan yaşıyoruz. ve hayat kötüleşiyor…ben, sevgi dahilinde, iyi insan olma çerçevesinde kendi kurallarımızı kendimiz yaratalım diyorum:) sevgiler

Yazar: birisi

birisi — Wed, 29 Jun 2011 13:35:09 +0000

çok çok çok güzel bi konuya değinmişsiniz.kesinlikle hak veriyorum.ben aşırı derecede takılıyodum insanlara..aman su ne der bu ne der.bosver en iyisi yaa :d amaaann ayrıntılara(elalem) takılma gitsin :d

Yazar: Orhan

Orhan — Wed, 22 Jun 2011 08:37:42 +0000

Ben azeriyim.öncelikle söyleyim ki ,içimden gelenleri söylediniz , bunun için teşekkürler .sizin bu yazınızdakı gerçekler bizim toplumda çok yaygın.genellikle türk ,doğu toplumlarında geniş hatlarıyla görülmektedir . sokaklar çevredeki insanların isteği üzerine haraket eden , yaşayan , geçimlerini onların isteği üzerine kuran insanlarla dolu .içlerinde özgürlüğün tadını çıkarmaya ,en azından özgürlüğe adım atmaya çalışan insanlara karşı baskı var ,şiddetli baskı var . ben baküde türk fakultesinde eğitim alıyorum .burda türk arkadaşlarım var. onlar bizlere oranla daha serbestler . bu yüzden türkiyenin bizim ülkeden daha iyi durumda olduğunu düşünüyorum , yani bu yazıyı okuyuncaya kadar öyle düşünüyordum. hatta yüksek lisans eğitimimi türkiyede almak istiyordum .ama mesleğimi o kadar da çok önemsemiyorum ,benim için önemli olan buralardan bir az da olsa uzaklaşmak .

Yazar: yiğithan

yiğithan — Tue, 21 Jun 2011 18:34:02 +0000

Toplumun en önemli psikolojik sorunlarından olan bu konunun düşünce boyutuna tamamen katılıyorum. yalnız psikolojik olguların yanında maddi problemlerin ve eğitim seviyelerini göz önüne aldığımızda bazı konuları yeniden gözden geçirilmesi gerekmezmi? demek istediğim ilk önce insanlarımızın kaliteli bir eğitim almaları ve ekonomik kaygılarının olmamaları gerekmezmi…

Yazar: arife tek

arife tek — Tue, 21 Jun 2011 00:27:55 +0000

çok çok çok ama çok thenks arkadaşim fakat çelişki var ortada kocaman bana göre,hikayelerden yol alan biri için sofrada büyükçe kaşiklar görüyorum.”derviş kaşiklari”ni okuduğumdan,müdürlerimin”sana ne” ve”önce ben demeyi bilmelisin”cümlelerini duyana dek.elalem nederden çok elalem nasil gülmez?neden güldürmez?neden mutsuzlar?sorgulari inanin gülüşlerinizi engelliyor yada daha fazla güldürüyor.ki o kadar kolayki aslinda gülmek örneğin;haftalik karin tokluğuna tezgahtarlik yapiyorsunuz,kurallara uymak zorundasiniz:)kural 1×1 tabure var müşteri yokken bile oturmak yasak,tüm gün:)ayaklar çeliktendi zaten dert değil yane:)sanki:),çay içmek yasak:),dergi,kitap,gazete vs okumak yasak:)dedim konuşmak da yasak,itiraz etmekte yasaktir kesin,gülmekte,ha bazi yerlerde tuvalette 5 dak.dan fazla kalmak da yasakdi:))kendi kurallari vardi onlarinda aksi halde küçük düşürmek,azarlamak,işten atmak ceza biçimleriydi.sikiyorsa kendi kuralinda kal:)arkadaşim bu yasaklarla kendi kurallarini koymak zorunda kaliyor insan zaten:)örneğin:);”ah ulan bende zaman gelir senin iş yerinin dibinde bir yer işletmeye başlamazmiyim:hemde çalişanlarin özgür,mutlu,eğitimli ve bol kazançla çaliştiği çok kazanan bir yer gör o zaman sen kazanç gör,insanlik gör,kural gör”diye:)diye içinden haince planlar yapiyorsun:)hatta içinden “bi gün sana doğru işletme yönetimi,doğru iletişim,davraniş ve sağlikli ruh hali edinimi vs.eğitimi falan almak zorunluluğun olduğu kuralini koymak”gibi olmayacak hayallerle kafayi yedirtip sistemdeki kurallari düzeltmeye bile itebiliyor.bi bakmişsiniz anarşist olmaya çikiyor kapi oysa karşinizdaki kapinin sadece mutlu,insanca çalişip kazanmak-kazandirmaya çikmasi gerekliydi buda ne diye dank diye çarpiyorsunuz kapiyi çikiyorsunuz işten:)hadi başka kapilara:)ister gül ister gözlemle,nedenleri sonuçlari:)öyleki elalem ne derden çok nasil bu kadar mutsuz oluyor sorgusu tüm yiyecek ve içeceklere serotonin ekleme fikrini bile getirtiyor:))ha bide denenmiştir tarafimca çift kişilikli yapiyor insani biri elalemin dediğini yapan diğeri kendi istediğini yapmaya çalişan:)

Yazar: Müge

Müge — Mon, 20 Jun 2011 18:44:18 +0000

Insan önce kendisi olmayi, kendisi icin yasamayi ögrenmeli ve insan kendi dogrularini uygulamaya basladigi an basarili,mutlu,kuralsiz ve tabusuz yasayabilen bir insan olmanin ilk adimini da atmis olacaktir.insanlar su üc önemli kelimeyi kendilerinde var yapmanin yollarini aramalidirlar; özgüven, özsaygi ve benliksaygisi. bu üc büyük anlam sende var ise, seni ücüncü sahislar asla yönetemezler.

her daim mutlu ve her daim kahkaha ile gülmeniz umuduyla :)… müge

Yazar: www

www — Mon, 20 Jun 2011 11:52:32 +0000

çok güzel bir konuya değinmişsiniz birçoğumuz sırf başkaları neder diye ot gibi yaşıyoruz kendmize olan saygımız için kendi duygu ve düşüncelerimize göre yaşamayı öğrenmeliyiz.