Kendinize güvenmenin 14 yolu yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Toprak

Toprak — Fri, 02 Nov 2012 11:09:55 +0000

Okadar yitirmişiz ki kendimize güveni okurken bile bir yerden çıktı yine bilen biz olduk hayata dair kelimeleri… Güven aslında herkezde son derece fazlasıyla var…Sadece ortaya çıkmasını saglamak yerine ortaya çıkacagı anları bekliyoruz ve ozaman kim olduğumuzu görüyoruz…Güvende hayal güçleriyle ilgili..Hayal gücünüzü yüksek tutun anlaytacaksınız…

Yazar: yücel

yücel — Fri, 25 Nov 2011 19:35:29 +0000

harika diyecek birşey bulamadım

Yazar: rabia

rabia — Sat, 15 Oct 2011 08:02:55 +0000

çok teşekürler kendimi dahaiyi hissediyorum

Yazar: Medine

Medine — Thu, 04 Aug 2011 12:35:32 +0000

Güzel bir yazi. öncelikle bu dünyaya niçin geldim diye soruyu sormaliyiz. aci varsa inanin kimse pembe yaşamiyor. bizden daha zor hayatta mücadele eden hastalari hapishanede hatta savaş alanlarindaki insanlari düşünmeliyiz. özgüven olmali çünkü dünyaya insan olarak gelmiş varliklariz. her insanda gizli bir cevher gizlidir her alanda başarili olmak zorunda değiliz ki… güzel bir glümse olsun sağliğimiz yerinde ve hayattayiz herşey elimizde şükür etmeliyiz..

Yazar: olmuyor

olmuyor — Mon, 20 Jun 2011 09:05:51 +0000

Olmuyor ne yaptıysam başarılı olanıyorum zekiyim bunu herkez söylüyor hemen her denileni anlayıp herkezden önce yapıyorum açık lise son kredilerimi veriyorum bi iş bulim diyorum tecrübe istiyo yaparım diyorum ama olmuyor referans istiyor yaptığım iş temizlik liseyi bitircem ki devam edicem ünüversiteye güzel biyerden ufaktan başlayayım diyorum ama iş bulamıyorum çünkü cesaret edip elaman arayan yerlere baş vuramıyorum.bir çocuk dahi elimden tutsa yürüse kendimi güçlü hissediyorum ama yanımda kimse yoksa kendimi savunmasız bir avallı gibi görüyorum başarırım diyorum sonra yok olmaz deyip hevesimi kırıyorum bilmiyorum hiç bişey istediğim gibi olmuyor olmuyorbelki anlatmak iyi gelir…..

Yazar: cHæcal

cHæcal — Mon, 14 Mar 2011 14:28:34 +0000

Merci!

Yazar: İkbal

İkbal — Tue, 01 Feb 2011 11:20:34 +0000

Gerçekten insanın bir amacı olmalı o zaman ancak enerjik uyanırız yoksa canımız kalkmak istemez bende de özgüven eksikliği var sanırım bazı şeylere asla cesaret edemiyorum ama bu günden itibaren değişicem en büyük korkumla yüzleşicem.
ayla önder’e teşekkürler…

Yazar: deniz"

deniz" — Mon, 24 Jan 2011 07:18:58 +0000

çok beğendim çok teşekkürler birde öz güven naasıl sağlanır? bunu dsa yazar mısınız?

Yazar: LEVENT ERENER

LEVENT ERENER — Sun, 16 Jan 2011 09:05:10 +0000

Yetiştiğiniz çevrede ve ailede ama bu sebepten ama şu sebepten sizi küçük görmüş olabilirler.aile çevrenizde de size bazı aşağılayıcı davranışlarda bulunanlarla karşılaşmış olabilirsiniz,öz babanız sizi küçümsemiş ve sizi sevgisiz yetiştirmiş olabilir,bu aşağılık duyguları ile mücadele etmiş de olabilirsiniz.bu karmaşa içersinde yanlış bir evlilik de yapabilirsiniz ve eşiniz sizi hem duygusal hem de maddi yönden sömürmüş de olabilir.kurduğunuz şirket iflas etmiş de olabilir ve evinizden karınız tarafından sokağa atılmış da olabilirsiniz.girdiğiniz işlerde sizi beğenmeyip bu işlerinizi de kaybetmiş olabilirsiniz.çevreniz tarafından dışlanmış ve küçük görülmüş de olabilirsiniz.hiç bir şey problem değil! eğer özgüveniniz yerindeyse ve bu özgüvene herşeyden önce siz güveniyorsanız hiç bir şey problem değil! yeni işlere girebilirsiniz,başarılara koşabilirsiniz,yeni bir hayat ta kurabilirsiniz,yeni bir sevgili de bulabilirsiniz! yeterki sizin güveneceğiniz o büyük özgüveni içinizde hissedebilin.o sizi koşturacaktır.önce ayakta durabilip sonra yavaş yavaş tekrar yürümeye başlayabilip daha sonra da koşabilirsiniz!işte bu benim yaşanmış hayat hikayem.şu anda 55 yaşındayım,kendimi çok enerjik ve genç hissedebiliyorum,her sabah umutlarımla hayatıma yeni baştan yeni doğmuş gibi başlıyorum ve içim içime sığmayarak yaşama koşuyorum ve çook mutluyum.bu benim levent erener’in gerçek yaşam hikayesidir..

Yazar: esra

esra — Fri, 01 Oct 2010 18:53:13 +0000

Ne kendime güvenebiliyorum nede geleceğe dair bi planım var üniversite mezunuyum ama bölümümle alakalı özellikleri hiç taşımıyorum banada uymuyo. neden okudun derseniz onuda bilmiyorum.26 yaşındayım şuana kadar iş başvurusunda bile bulunmadım.ne istediğimi bilmiyorum düşünüyorum ama bulamıyorum. şu okudugum yazıda sadece lafta bana göre, uygulamaya geçemiyorum sanırım beynimin reset tuşuda donmuş durumda. ne bi evlilik düşünüyorum ne çalışmayı nede yaşamayı…boş bi dünya benimkisi geleceğe dair bi hayal bile kuramıyorum…bana ne psikiyatristin nede psikologun faydası olabilir tek çıkar yolum ölüm belkide ama inanın onu bile beceremiyorum ( ona bile başvuramadım..) bu yazıyıda moral olsun diye okudum ama yan etki yaptı daha çok dertlendim. bi mucize istiyorum hayatımı tesadüfen yaşadığımı sanmayacak bi mucize sadece….

Yazar: Murat

Murat — Sun, 29 Nov 2009 16:00:55 +0000

Ingiltere de yasiyorum.yukardaki yaziyi yazan yazara sesleniyorum ” vallahi helal olsun “basarilarinin ve boyle yazilarin devamini dilerim.

Yazar: hnfe

hnfe — Sun, 04 Oct 2009 20:54:11 +0000

çok sağolun gerçekten.. kafamda o kadar çok şey uyandırdıki bu yazı sağolun tekrar…