Anasayfa / Etiket: anne anne

Etiket Ar┼čivi: anne anne

Anne. Tek kelime!

Anne olmak ne kadar ├Ânemli bir kad─▒n i├žin. Cennet annelerin ayaklar─▒ alt─▒ndad─▒r.. Ana gibi yar olmaz.. Anne ko┼čulsuz sever.. A─člarsa anam a─člar, gerisi yalan a─člar..┬áAnnelerimizin, anne olman─▒n ne kadar kutsal oldu─čunu ├Â─črenerek b├╝y├╝d├╝k hepimiz. Hepimizin annesi en ├Ânemli.. En sevilmesi gerekeni.. En ├Âzeli.. ├ço─ču kad─▒n─▒n tek hayali anne olmak.. En adi k├╝f├╝rler bile anneler ├╝zerinden ediliyor ki, kar┼č─▒dakinin can─▒n─▒ daha fazla yaks─▒n.. Annelerimiz hepimiz i├žin kutsal varl─▒klar.. Hepimizin annesi birtane.. Hepimiz annemizi ├žok seviyoruz.. ┼×├╝phesiz ki do─črudur bu. Dilimiz anadil, vatan─▒m─▒z anavatan,┬á do─ča bile toprak ana..

Annemizin karn─▒ndayken, 9 ay boyunca annemizle bir olarak ya┼č─▒yor, annemiz ne hissederse onu hissediyor, ondan besleniyoruz.. Sonra, genelde so─čuk bir hastane odas─▒nda g├Âzlerimizi a├ž─▒yor ve annemizin kuca─č─▒na veriliyoruz.. O dakikadan itibaren, g├Âbek ba─č─▒m─▒z somut olarak kesilse bile, kendimizi annemizle bir g├Ârmeye devam ediyoruz.. Anne karn─▒na d├╝┼čt├╝─č├╝m├╝z andan itibaren annemiz neyse, biz de oyuz art─▒k.. Annemizin hissetti─čini hissederiz, onun beden dilini okuyabiliriz, konu┼čmas─▒n─▒ anlamasak da ne dedi─čini biliriz, duygular─▒yla.. O ve biz tekizdir.. Bir ve tek.. Bizi annelerimiz ┼čekillendirir asl─▒nda.. Annemiz bizim i├žin Tanr─▒ gibidir.. O ne derse do─črudur.. O ne yap─▒yorsa do─čru yap─▒yordur.. Annemize baka baka da ┼čekilleniriz i┼čte..

anne-olmak

Annemiz nas─▒l bir kad─▒nsa, biz de ├Âyle bir kad─▒n oluruz.. Annemiz babam─▒za nas─▒l davran─▒yorsa, biz de ├Âyle davranaca─č─▒zd─▒r ili┼čkilerimizde.. ─░leriki ya┼člar─▒m─▒zda, biraz daha derinden bir bak─▒nca, g├Âr├╝r├╝z ki, annemiz gibi kad─▒nlar olmu┼čuzdur ve b├╝y├╝k ihtimal babam─▒z gibi adamlara tutulmu┼čuzdur.. Ya da babam─▒z─▒n tam tersi olan adamlardad─▒r g├Ânl├╝m├╝z..

Her anne, eskiden bir gen├ž k─▒z evlad─▒yd─▒..

Annelerimizin b├Âyle bir etkisi var ├╝zerimizde.. Onlar da nas─▒l g├Ârd├╝lerse annelerinden, bizi ├Âyle yeti┼čtiriyorlar.. Her anne elinden gelenin en iyisini yap─▒yor.. Her anne kendine g├Âre en iyi bildi─či yoldan ├žocu─čunu en iyi ┼čekilde yeti┼čtirmeye ├žal─▒┼č─▒yor.. Ama i┼čte, ├žo─ču anne, daha kendini tan─▒madan, kendi ne istedi─čini bilmeden, sorgulamadan, belki sormaya bile korktu─čundan, kendine verilenlerden belki biraz daha iyisini kendi ├žocu─čuna veriyor.. Kendi b├╝y├╝meden, yeni bir ├žocuk b├╝y├╝t├╝yor.. ├çocuk ÔÇťsahibiÔÇŁ olmak istedi─či i├žin, hatta belki ├žocuk sahibi olmas─▒ gerekti─čini d├╝┼č├╝nd├╝─č├╝ i├žin anne oluyor, gelecek nesli yarat─▒yorum diye d├╝┼č├╝nmeden.. Kendi duygular─▒n─▒ doyurmadan, yeni bir birey yaratmaya ├žal─▒┼č─▒yor, bildi─či en iyi yolla.. Yani asl─▒nda annelerimiz de birer yaral─▒ ├žocuk, ayn─▒ bizim gibi.

Yazan : Esra Pa├ža / Mobius Dan─▒┼čmanl─▒k